
Η πλήρης σύνταξη στα 62 δεν είναι κλειστή πόρτα για όσους έχουν πολλά χρόνια ασφάλισης. Το κρίσιμο όριο είναι σαφές: Οι 12.000 ημέρες ασφάλισης, δηλαδή 40 χρόνια, μπορούν να οδηγήσουν σε έξοδο πριν από τα 67, εφόσον καλυφθεί κάθε κενό στον ασφαλιστικό χρόνο.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ασφαλισμένης 58 ετών, μητέρας δύο παιδιών, με διαδρομή σε ΙΚΑ και ΟΑΕΕ και περίπου 10.600 ημέρες ασφάλισης σήμερα. Αν συνεχίσει να εργάζεται μέχρι τα 62, εκτιμάται ότι θα φτάσει περίπου στις 11.800 ημέρες. Σε αυτή την περίπτωση, η αναγνώριση περίπου 200 ημερών πλασματικού χρόνου μπορεί να συμπληρώσει το όριο των 12.000 ημερών και να ανοίξει τον δρόμο για πλήρη σύνταξη στα 62.
Η εξαγορά πλασματικού χρόνου δεν έχει πάντα το ίδιο βάρος για τον ασφαλισμένο. Όσο περισσότερες ημέρες συγκεντρώνονται με πραγματική εργασία, τόσο μικρότερο γίνεται το υπόλοιπο που χρειάζεται αναγνώριση. Αυτό σημαίνει και χαμηλότερο κόστος. Για αυτό η χρονική στιγμή της αίτησης θέλει προσοχή, ειδικά όταν η διαφορά από το όριο είναι μικρή.
Στην πράξη, η ασφαλισμένη πρέπει να εξετάσει πόσες ημέρες θα έχει ακριβώς κατά τη συμπλήρωση του 62ου έτους και ποιο ποσό θα απαιτηθεί για την εξαγορά. Αν λείπουν λίγες ημέρες, η λύση μπορεί να αποδειχθεί συμφέρουσα, καθώς δίνει πλήρη σύνταξη πέντε χρόνια νωρίτερα από το γενικό όριο των 67 ετών.
Αν δεν γίνει αναγνώριση πλασματικού χρόνου και δεν συμπληρωθούν οι 12.000 ημέρες, τότε ισχύουν οι γενικές προϋποθέσεις. Η μειωμένη σύνταξη μπορεί να δοθεί από τα 62, ενώ η πλήρης σύνταξη στα 67, με ελάχιστο όριο τις 4.500 ημέρες ασφάλισης.
Για τη μειωμένη σύνταξη υπάρχει ακόμη μία βασική προϋπόθεση: Απαιτούνται τουλάχιστον 100 ημέρες ασφάλισης ανά έτος στην τελευταία πενταετία πριν από την αίτηση. Οι ημέρες αυτές μπορούν να καλυφθούν με συνέχιση της εργασίας ή, όπου επιτρέπεται, με προαιρετική ασφάλιση.
