Η Γαλλία μπαίνει σε επικίνδυνη ζώνη πριν καν ανοίξει η προεδρική κούρσα. Η αγορά ομολόγων δείχνει πλέον νευρικότητα που ξεπερνά τη γενική άνοδο των επιτοκίων και το ακριβότερο ενεργειακό κόστος. Το spread του γαλλικού 10ετούς έναντι του γερμανικού Bund έχει ανέβει στις 140 μονάδες βάσης, επίπεδο που παραπέμπει στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Παράλληλα, η απόδοση του γαλλικού 10ετούς έχει αυξηθεί εντονότερα από ό,τι σε άλλες μεγάλες οικονομίες από τις αρχές του 2026. Οι επενδυτές ζητούν πλέον μεγαλύτερη αποζημίωση για τον κίνδυνο που βλέπουν στα δημόσια οικονομικά της χώρας.
Η κυβέρνηση μειοψηφίας του Σεμπαστιάν Λεκορνί καλείται να περάσει προϋπολογισμό σε ένα πολιτικό σκηνικό χωρίς σταθερές πλειοψηφίες. Αν δεν ληφθούν πρόσθετα μέτρα, το έλλειμμα μπορεί να κινηθεί από το 5,4% του ΑΕΠ το 2026 προς το 6% το 2027. Η αβεβαιότητα μεγαλώνει καθώς πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές και τα οικονομικά προγράμματα των άκρων προκαλούν ανησυχία στις αγορές. Οι προτάσεις της Μαρίν Λεπέν και του Ζαν-Λικ Μελανσόν θεωρούνται από αναλυτές δύσκολα συμβατές με μια πορεία σταθεροποίησης του χρέους. Ιδιαίτερη ένταση προκαλεί η ιδέα διαγραφής γαλλικού χρέους που κατέχει η κεντρική τράπεζα, καθώς θα μπορούσε να ταράξει τις αγορές χωρίς ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος.
Αν οι επενδυτές απαιτήσουν ακόμη υψηλότερες αποδόσεις για να χρηματοδοτούν τα γαλλικά ελλείμματα, το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους θα ανέβει κι άλλο. Αυτό μπορεί να πιέσει τον προϋπολογισμό, να επιδεινώσει τους δείκτες και να τροφοδοτήσει νέο κύμα απαιτήσεων για μεγαλύτερα ασφάλιστρα κινδύνου. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να παρέμβει μόνο σε συνθήκες έντονης αναταραχής, αλλά δύσκολα θα προσέφερε στήριξη χωρίς αξιόπιστη δημοσιονομική διόρθωση από το Παρίσι. Η Γαλλία δεν διαθέτει εθνικό νόμισμα για να υποτιμήσει ούτε μπορεί να χρηματοδοτήσει μόνη της το χρέος με δημιουργία χρήματος. Έτσι, η πίεση μεταφέρεται στον προϋπολογισμό και η ανάγκη προσαρμογής μπορεί να έρθει νωρίτερα από τις κάλπες.