Η Netflix έχει χάσει πάνω από 15 δισεκατομμύρια δολάρια σε αξία αγοράς. Παρά το ότι η βιβλιοθήκη της μεγαλώνει, η ποιότητα του περιεχομένου της φαίνεται να επιδεινώνεται. Αυτή η συζήτηση έχει ενταθεί μετά από μια σειρά αποφάσεων της εταιρείας που απομακρύνουν τους χρήστες, όπως συνεχείς αυξήσεις τιμών, περιορισμοί στο μοιρασμό κωδικών πρόσβασης και την εισαγωγή προγραμμάτων με διαφημίσεις. Η πορεία της πλέον χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «inshitification», η διαδικασία κατά την οποία μια υπηρεσία υποβαθμίζεται συστηματικά όταν η ανάγκη για κέρδος υπερνικά την ικανοποίηση των πελατών.
Η αλλαγή από τη διευκόλυνση στη δυσαρέσκεια
Η Netflix ξεκίνησε το 1997 ως υπηρεσία ενοικίασης DVD και έγινε παγκόσμιο φαινόμενο μετά το 2007, όπου εισήγαγε τη ροή περιεχομένου (streaming). Το μοντέλο της, χωρίς απώλειες για καθυστερήσεις και με προσιτή τιμή, ανέτρεψε την παραδοσιακή τηλεόραση. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε με πρωτότυπα σόου όπως το “House of Cards”. Ωστόσο, η στρατηγική της άλλαξε βαθμιαία. Η εστίαση μετατοπίστηκε από την ευχαρίστηση του συνδρομητή στην μεγιστοποίηση των εσόδων για τους μετόχους.
Οι αυξήσεις τιμών και το νέο «καλώδιο»
Από το 2020, η Netflix έχει αυξήσει επανειλημμένα την τιμή του premium πλάνου της. Η τιμή αυξήθηκε από 16 σε 25 δολάρια σε λίγα χρόνια, καθιστώντας την την ακριβότερη κύρια υπηρεσία ροής. Για όσους δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά αυτές τις τιμές, η εταιρεία προσφέρει ένα φθηνότερο πλάνο με διαφημίσεις. Αυτό σημαίνει ότι οι χρήστες πληρώνουν συνδρομή και ταυτόχρονα βλέπουν διαφημίσεις, αναπαράγοντας το μοντέλο της παραδοσιακής τηλεόρασης. Επιπλέον, η Netflix άρχισε να μπλοκάρει περιεχόμενο από χρήστες των χαμηλότερων βαθμίδων, κλειδώνοντας δημοφιλείς σειρές πίσω από έναν επιπλέον φραγμό πληρωμής.
Ο πόλεμος στο μοίρασμα κωδικών και οι περιορισμοί
Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες κινήσεις ήταν ο απότομος περιορισμός στο μοιρασμό κωδικών πρόσβασης. Το 2019, η εταιρεία το ενθάρρυνε ακόμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέχρι το 2021, άλλαξε πολιτική, υπολογίζοντας ότι αυτή η πρακτική τους κόστιζε 6 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Οι οικογένειες που μοίραζαν έναν λογαριασμό βρέθηκαν να πρέπει να πληρώσουν επιπλέον χρέωση για κάθε έξτρα μέλος εκτός νοικοκυριού, διπλασιάζοντας ουσιαστικά το κόστος για πολλούς. Παρά την αρχική δυσαρέσκεια, αυτή η κίνηση προσέλαβε νέους συνδρομητές, ιδιαίτερα στο πλάνο με διαφημίσεις.
Η κουλτούρα της ακύρωσης σειρών και της μέτριας ποιότητας
Η Netflix έχει αναπτύξει μια τάση να ακυρώνει δημοφιλή και επανεξεταζόμενο περιεχόμενο εάν δεν θεωρείται «κυρίαρχο» αρκετά για να προσελκύσει μαζικά νέους συνδρομητές. Σειρές όπως “The OA” και “Mindhunter” ακυρώθηκαν παρά τη μεγάλη αφοσίωση των θαυμαστών. Αντίθετα, η εταιρεία ανανεώνει φθηνές στην παραγωγή σειρές, συχνά ριάλιτι ή νεανικές δραματικές σειρές, που παράγουν online buzz ανεξάρτητα από την κριτική. Η στρατηγική αυτή δημιουργεί την αίσθηση ότι η ποσότητα έχει προτεραιότητα έναντι της ποιότητας.
Οι δημιουργοί πίσω από τις οθόνες και τα υπολείμματα
Μια βαθύτερη αιτία δυσαρέσκειας αφορά την αντιμετώπιση των ηθοποιών και των σεναριογράφων. Στο μοντέλο της ροής, το σύστημα των πληρωμών υπολειμμάτων (residuals) που είχαν στο παραδοσιακό τηλεοπτικό μοντέλο έχει αποσυντεθεί δραστικά. Ηθοποιοί σε πολύ δημοφιλείς σειρές, όπως το “Orange is the New Black”, έχουν δημοσιοποιήσει επιταγές υπολειμμάτων μόλις λίγων λεπτών ή ακόμη και μηδενικών ποσών. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί καλλιτέχνες λαμβάνουν μια μοναδική πληρωμή χωρίς σημαντική συμμετοχή στη διαχρονική επιτυχία του έργου τους, ακόμη κι αν αυτό είναι παγκοσμίως γνωστό.
Η αποτυχία των προσαρμογών και η καταστροφή της πνευματικής ιδιοκτησίας
Μια συχνά επαναλαμβανόμενη κριτική είναι η κακή ποιότητα των προσαρμογών της Netflix. Σειρές όπως “The Witcher”, “Death Note” και “Resident Evil” κατηγορούνται ότι απομακρύνονται σημαντικά από το πνεύμα και την πολυπλοκότητα του πρωτότυπου υλικού, συχνά με στόχο να γίνουν πιο «προσβάσιμες» για ένα ευρύ κοινό. Στην περίπτωση του The Witcher, οι παραγωγοί δήλωσαν ότι η απλοποίηση ήταν απαραίτητη για ένα «αμερικανικό κοινό», μια τοποθέτηση που εξόργισε τους θαυμαστές. Η αντικατάσταση βασικών ηθοποιών και η άρνηση να ληφθεί υπόψη η αντίδραση του κοινού οδήγησαν σε πτώση τηλεθέασης.
Η επιστροφή της πειρατείας και το μέλλον
Η στρατηγική της Netflix να μειώνει την πειρατεία αγοράζοντας δικαιώματα για τα πιο πειρατικά σόου σε νέες αγορές ήταν αρχικά επιτυχημένη. Ωστόσο, καθώς η «κόπωση της ροής» (streaming fatigue) αυξάνεται και οι τιμές ανεβαίνουν, η πειρατεία αναβιώνει. Πολλοί συνδρομητές τώρα υιοθετούν μια τακτική εναλλαγής: εγγράφονται για να παρακολουθήσουν μια συγκεκριμένη σειρά και μετά ακυρώνουν, επιστρέφοντας σε ένα μοντέλο που μοιάζει περισσότερο με την ενοικίαση.
Γνώριζες αυτές τις πληροφορίες για την πορεία της Netflix; Αν σου φάνηκε ενδιαφέρον, μπορείς να μοιραστείς αυτό το κείμενο. Για περισσότερες ανάλυσεις σχετικά με την τεχνολογία και την ψυχαγωγία, περιήγησε στον ιστότοπο μας για να ανακαλύψεις άλλα σχετικά άρθρα.