Τον Αύγουστο του 2018, ο Α. Τσίπρας ανακοίνωσε στην Ιθάκη το τέλος των μνημονίων λέγοντας ότι η χώρα «ανέκτησε την οικονομική της ελευθερία», χαρακτηρίζοντας την ημέρα εκείνη ως την «αρχή μιας νέας σελίδα». Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνέχισε τον «Τσιπρικό» μύθο προσθέτοντας ότι αυτή στην πραγματικότητα έβγαλε την χώρα από τα μνημόνια αφού επί ημέρων της το 2023 η χώρα βγήκε από την ενισχυμένη εποπτεία.
Μνημόνιο χωρίς τρόικα η νέα κανονικότητα της λιτότητας
Σήμερα μπορεί να μην υπάρχουν φανερές διαπραγματεύσεις με την τρόικα. Να μην υπάρχει ο Τσίπρας που έβγαζε έρπη μετά τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στο τρίτο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ -ΝΔ. Υπάρχει όμως μια πιο ύπουλη συνθήκη που αποκτά μόνιμα και ανεπίστρεπτα χαρακτηριστικά και δεν επιτρέπει σε έναν άνθρωπο που δουλεύει 8ωρο, 5ήμερο, τον χρόνο να ζήσει με αξιοπρέπεια. Η εκτίναξη των τιμών στα ενοίκια, στην ενέργεια και τα καύσιμα, σε συνδυασμό με τις αυξήσεις στα τρόφιμα και τα βασικά αγαθά οδηγούν σε μια νέα χειρότερη μνημονιακή λιτότητα
Με λίγα λόγια, υπάρχει ένα μνημόνιο χωρίς τρόικα. Ένα μνημόνιο που μπορεί να μην έχει ανακοινωθεί από το Καστελόριζο να παραμένει αφανές και για τον λόγο αυτό είναι ένα μνημόνιο χωρίς ημερομηνία λήξης. Η λιτότητα δεν είναι πλέον μια έκτακτη, προσωρινή πολιτική ανάγκης που μας επιβλήθηκε από τους δανειστές όπως έλεγαν. Η λιτότητα έχει γίνει μια μόνιμη κατάσταση που χωρίς αυτή το κεφάλαιο και η άρχουσα τάξη δεν μπορεί να ανταγωνιστεί με ίσους όρους τις οικονομίες των ανεπτυγμένων καπιταλιστικών κρατών, μια κατάσταση μόνιμης και διαρκούς φτώχιας που παρουσιάζεται ως ανάπτυξη.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Οικονομία – Ράδιο Γάμμα – Πάτρα .