Η Ασάλ, μια ανεξάρτητη σχεδιάστρια στα 30 της που ζει στην Τεχεράνη, λάμβανε συνεχώς έργα από το εξωτερικό.Οι ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές τον περασμένο μήνα σε μεγάλα πετροχημικά εργοστάσια άφησαν χιλιάδες εργαζομένους σε άδεια άνευ αποδοχών. Τα μεγαλύτερα χαλυβουργεία του Ιράν επλήγησαν επίσης, αλλά δύο από αυτά – η Mobarakeh Steel και η Khuzestan Steel – αρνούνται ότι έχουν απολύσει υπαλλήλους. Πωλήτρια σε πάγκο στο Ιράν (ΦΩΤΟ ΑΡΧΕΙΟΥ) AP Photo/Vahid Salemi
Οι επιχειρήσεις και οι εργαζόμενοι που εξαρτώνται από το διαδίκτυο, το οποίο «θα μπορούσε να είχε γίνει στρατηγική υποστήριξη για τον έλεγχο της μεταπολεμικής κρίσης ανεργίας, είναι οι ίδιοι σοβαρά αδύναμοι», ανέφερε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων ILNA.
Ο Τζαφάρ, αναλυτής δεδομένων, είπε στον Φαραρού ότι η εταιρεία του είχε κλείσει εντελώς, αφήνοντας περισσότερους από 50 υπαλλήλους άνεργους. «Τώρα σκέφτομαι να εργαστώ σε υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορείο μόνο και μόνο για να επιβιώσω. Έχω ενοίκιο και χρέη να πληρώσω και δεν έχω ιδέα τι θα ακολουθήσει», φέρεται να είπε.
Πλήγμα το μπλάουτ στο διαδίκτυο
Η έλλειψη πρόσβασης στο διαδίκτυο είναι μεγάλο πρόβλημα για τις γυναίκες που εργάζονται από το σπίτι.
Η Σομάγιε, 50 ετών και από το Ισφαχάν, διδάσκει γερμανικά διαδικτυακά εδώ και χρόνια. Το πελατολόγιό της ήταν μεγάλο, αλλά χωρίς πρόσβαση στο διαδίκτυο, αναγκάστηκε να στραφεί σε εγχώριες εφαρμογές, οι οποίες δεν είναι πολύ αξιόπιστες.
«Τίποτα δεν λειτουργεί πλέον σωστά», δήλωσε στο CNNi τηλεφωνικά. «Οι μαθητές δεν μπορούν όλοι να συνδεθούν στο διαδίκτυο ταυτόχρονα, οι πλατφόρμες συνεχώς καταρρέουν».
Οι γυναίκες έχουν υποβάλει το ένα τρίτο όλων των αιτήσεων για επιδόματα ανεργίας από την έναρξη του πολέμου.
Ο αριθμός των ανέργων έχει ασκήσει περαιτέρω πίεση σε ένα ήδη επιβαρυμένο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, σε μια εποχή που τα κρατικά έσοδα έχουν εξαντληθεί.
Αλλά χωρίς άμεση κρατική υποστήριξη – αναβολές φόρων και ασφαλίσεων, δάνεια με χαμηλό επιτόκιο και ειδική βοήθεια για μικρές επιχειρήσεις – ένα πολύ μεγαλύτερο κύμα ανεργίας είναι πιθανό, σύμφωνα με την Etemad.
Γκρίνια για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης
Η οικονομική κρίση έχει τροφοδοτήσει την κριτική για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.
«Η κυβέρνηση διατάζει αύξηση μισθών κατά 60% για τους υπαλλήλους της, επιτρέποντας σε πολλούς από αυτούς να εργάζονται εξ αποστάσεως με πλήρεις αποδοχές. Εν τω μεταξύ, οι οικονομικές επιχειρήσεις, αδυνατώντας να αντέξουν οικονομικά τους μισθούς, απολύουν τους εργαζομένους τους», δήλωσε ο Σαίντ Τατζίκ, μέλος του Εμπορικού Επιμελητηρίου της Τεχεράνης, σε συνέντευξή του στο Fararu.
Το Εμπορικό Επιμελητήριο δήλωσε ότι η διατήρηση των θέσεων εργασίας πρέπει να είναι η κορυφαία οικονομική προτεραιότητα της χώρας, προτρέποντας τις εταιρείες να σταθούν στο πλευρό των εργαζομένων «με συμπόνια και θυσία» κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης.
Η κυβέρνηση λέει ότι οι δυσκολίες είναι συνέπεια ενός άδικου πολέμου που επιβλήθηκε στους Ιρανούς από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αναφέρεται ότι σχεδιάζει επέκταση των μηνιαίων κουπονιών που βοηθούν τους φτωχότερους με βασικά είδη.
Ο πληθωρισμός, η ανεργία και οι ελλείψεις έχουν δημιουργήσει «μια τρομερή και περίπλοκη κατάσταση», έγραψε τη Δευτέρα η συντηρητική εφημερίδα Ettelaat. «Αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν να αγνοηθούν με ευγενικά λόγια ή γενικές δηλώσεις. Η κυβέρνηση μπορεί σύντομα να χρειαστεί ειδικά προγράμματα για μια οικονομία σε καιρό πολέμου».
Ακόμη και πριν από την έναρξη του πολέμου, οι κακουχίες και ο πληθωρισμός προκάλεσαν διαμαρτυρίες σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες καταστάλθηκαν βάναυσα.
Σε σχεδόν κάθε τομέα της ζωής, σε όλο το Ιράν, οι προοπτικές είναι δυσοίωνες, καθώς δεν φαίνεται φως στο αδιέξοδο.
Στο Ισφαχάν, η καθηγήτρια ξένων γλωσσών Σομάγιε δήλωσε στο CNNi: «Η μείωση του εισοδήματος είναι κακή, αλλά το χειρότερο είναι αυτή η συνεχής αβεβαιότητα. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί στη συνέχεια».