
Οι επενδύσεις σε στρατηγικές υποδομές, η ενεργειακή ασφάλεια, η τεχνητή νοημοσύνη και οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις βρέθηκαν στο επίκεντρο της 18ης Ετήσιας Συνάντησης του International Forum of Sovereign Wealth Funds (IFSWF), όπου εκπρόσωποι κορυφαίων κρατικών επενδυτικών οργανισμών εξέτασαν τις προκλήσεις που διαμορφώνουν το νέο διεθνές οικονομικό περιβάλλον, αλλά και τον ρόλο των κρατικών κεφαλαίων στη διαφύλαξη του εθνικού πλούτου και τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.
Με τα 47 μέλη του IFSWF να διαχειρίζονται συνολικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 10 τρισ. δολαρίων, οι συζητήσεις ανέδειξαν τη σημασία που αποκτούν οι επενδύσεις σε ανθεκτικές υποδομές, δίκτυα μεταφοράς και αποθήκευσης ενέργειας, αλλά και σε νέες τεχνολογίες μέσω της τεχνητής νοημοσύνης. Η διοργάνωση, την οποία φιλοξένησε το Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο, πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο κατά την οποία ο διεθνής ανταγωνισμός για τον έλεγχο των εφοδιαστικών αλυσίδων και των αγορών επαναπροσδιορίζει τις στρατηγικές των μεγάλων επενδυτικών οργανισμών.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Στη συνάντηση, με κεντρικό θέμα «Sovereign Capital in a Contested World», επισημάνθηκε ότι τα κρατικά επενδυτικά ταμεία καλούνται πλέον να αξιολογούν τις επενδυτικές τους επιλογές όχι μόνο με βάση τις χρηματοοικονομικές αποδόσεις, αλλά και με γνώμονα τα ευρύτερα οφέλη για την οικονομία και τους πολίτες. Η διαφύλαξη του εθνικού πλούτου, η τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας και η επίτευξη μακροπρόθεσμων στρατηγικών στόχων αποτελούν βασικές προτεραιότητες, με τη διαφάνεια και τη λογοδοσία να αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Παράλληλα, αναδείχθηκε η ανάγκη για ισχυρά συστήματα εταιρικής διακυβέρνησης και βιώσιμα επιχειρηματικά μοντέλα, ώστε να διασφαλίζεται η αποτελεσματική αξιοποίηση των διαθέσιμων κεφαλαίων. Η διαχείριση των επενδυτικών χαρτοφυλακίων απαιτεί ευελιξία, συνεργασία και σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων, ενώ κρίσιμη θεωρείται η εμπιστοσύνη μεταξύ διοικήσεων και διοικητικών συμβουλίων, σε συνδυασμό με τη διαρκή ενημέρωση.
Η σημασία των γεωπολιτικών αναταραχών
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις γεωπολιτικές εξελίξεις, οι οποίες επηρεάζουν ολοένα περισσότερο τις επενδυτικές αποφάσεις. Όπως επισημάνθηκε, ο παγκόσμιος ανταγωνισμός μετατοπίζεται από τον έλεγχο εδαφών στον έλεγχο των εφοδιαστικών αλυσίδων, της συνδεσιμότητας, των υποδομών και των αγορών. Σε αυτό το περιβάλλον, η δημιουργία ανθεκτικών δικτύων και η ενίσχυση της φυσικής συνδεσιμότητας, με στόχο την αποφυγή σημείων συμφόρησης, αποτελούν σημαντικές μακροπρόθεσμες επενδυτικές επιλογές.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Η ενεργειακή και επισιτιστική ασφάλεια, οι υποδομές μεταφορών, η αποθήκευση ενέργειας, τα ενεργειακά δίκτυα, τα logistics και οι τεχνολογίες διττής χρήσης αναδεικνύονται σε τομείς αυξανόμενου ενδιαφέροντος. Την ίδια στιγμή, οι κρατικοί μέτοχοι καλούνται συχνά να συνδυάσουν τον ρόλο του επενδυτή με εκείνους του εγγυητή, του νομοθέτη και του ρυθμιστή, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σύνθετη τη διαχείριση των στρατηγικών επενδύσεων.
Ο ρόλος της ΑΙ
Σημαντικό μέρος των συζητήσεων αφιερώθηκε στην τεχνητή νοημοσύνη, με τους συμμετέχοντες να υπογραμμίζουν ότι οι επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα μπορούν να μεταβάλουν ουσιαστικά τις οικονομικές προοπτικές μιας χώρας.
Ωστόσο, η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών προϋποθέτει ταχύτερη προσαρμογή των εργαζομένων, ανάπτυξη κατάλληλων δεξιοτήτων και επέκταση των εφαρμογών της τεχνητής νοημοσύνης σε όλες τις επιχειρήσεις των επενδυτικών χαρτοφυλακίων.
Η τεχνολογική μετάβαση δημιουργεί ανάγκες για νέες επενδύσεις και ισχυρότερη θεσμική προετοιμασία, καθώς η ψηφιοποίηση, τα κρυπτονομίσματα και η ψηφιακή αναπαράσταση περιουσιακών στοιχείων μέσω tokenization μεταβάλλουν τόσο τη λειτουργία των επενδυτικών οργανισμών όσο και τη φύση των περιουσιακών στοιχείων που καλούνται να διαχειριστούν.
Στο πεδίο της κλιματικής αλλαγής, διαπιστώθηκε ότι οι επενδύσεις προσαρμογής εξακολουθούν να υπολείπονται των αναγκών. Έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, προστασίας παράκτιων περιοχών, εγκατάστασης συστημάτων κλιματισμού και πρόληψης και αντιμετώπισης δασικών πυρκαγιών αποφέρουν κυρίως τοπικά οφέλη, γεγονός που δυσχεραίνει την εξασφάλιση χρηματοδότησης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Αντίστοιχα, οι δημογραφικές εξελίξεις αναδεικνύονται σε καθοριστικό παράγοντα για τις μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρουσιάστηκαν στη συνάντηση, ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να κορυφωθεί πριν από το 2050, πιθανότατα γύρω στο 2045, φτάνοντας περίπου τα 9 έως 9,5 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Την ίδια περίοδο, σχεδόν το σύνολο της ανθρωπότητας εκτιμάται ότι θα ζει σε περίπου 12.000 πόλεις παγκοσμίως.
Στις συζητήσεις επισημάνθηκε η σημασία των νεότερων πληθυσμών της Ασίας για τη μελλοντική οικονομική ανάπτυξη, παρά τη μείωση της γονιμότητας και την πληθυσμιακή συρρίκνωση χωρών όπως η Κίνα και η Ιαπωνία. Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, οι οποίες αντιμετωπίζουν δημογραφική συρρίκνωση, υψηλό δημόσιο χρέος και αυξημένες δημοσιονομικές υποχρεώσεις για τη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου και τη χρηματοδότηση των συνταξιοδοτικών συστημάτων.
Τις εργασίες της συνάντησης χαιρέτισαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Κυριάκος Πιερρακάκης.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στις επενδυτικές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και στον ρόλο της χώρας ως επενδυτικής πύλης, τονίζοντας ότι η Ελλάδα «προσφέρει μοναδικές προοπτικές για θεσμικούς επενδυτές που κάνουν μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις». Όπως σημείωσε, οι μεταρρυθμίσεις αποτυπώνονται σε ρυθμούς ανάπτυξης διπλάσιους από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, στη μείωση της ανεργίας και στην ενίσχυση των επενδύσεων και των εξαγωγών.
Από την πλευρά του, ο Κωστής Χατζηδάκης χαρακτήρισε τη φιλοξενία της διοργάνωσης στην Αθήνα αναγνώριση της προόδου που έχει σημειώσει η ελληνική οικονομία τα τελευταία χρόνια, επισημαίνοντας ότι «πριν από λίγα χρόνια μια διοργάνωση σαν αυτή στη χώρα μας θα ήταν σχεδόν αδιανόητη. Σήμερα, αντίθετα, υποδέχεται μερικά από τα μεγαλύτερα κρατικά επενδυτικά ταμεία παγκοσμίως».
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης στάθηκε στον ενισχυμένο ρόλο του κράτους στον οικονομικό σχεδιασμό, υπογραμμίζοντας ότι «το κράτος έχει επιστρέψει στο επίκεντρο της οικονομικής στρατηγικής. Όχι ως προσωρινός παράγοντας για την αντιμετώπιση μιας έκτακτης ανάγκης, αλλά ως μόνιμος συντελεστής».



