Η στεγαστική πίεση πνίγει χιλιάδες άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα. Τα νεότερα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα βρίσκεται στην πρώτη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη στεγαστική επιβάρυνση αυτής της ομάδας. Το κόστος για ενοίκιο, δάνειο, λογαριασμούς και βασικές ανάγκες του σπιτιού καταναλώνει μεγάλο μέρος του εισοδήματος. Η απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο φτάνει σχεδόν τις 25 ποσοστιαίες μονάδες, όταν στην ΕΕ ο αντίστοιχος δείκτης κινείται στο 9,9%. Για πολλούς ανθρώπους, η κατοικία δεν αποτελεί πια σταθερό σημείο ασφάλειας, αλλά μόνιμη οικονομική απειλή.
Η πιο σκληρή ένδειξη έρχεται από τις καθυστερήσεις σε ενοίκια και στεγαστικά δάνεια. Περίπου ένας στους δύο πολίτες με αναπηρία δυσκολεύεται να πληρώσει εγκαίρως τις υποχρεώσεις του για τη στέγη. Από το 2021 έως το 2025, το ποσοστό όσων εμφάνισαν καθυστέρηση αυξήθηκε κατά 16 ποσοστιαίες μονάδες. Το 2025, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έφτασαν στο 44,6%, ποσοστό πάνω από τετραπλάσιο σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 10,1%. Η πορεία αυτή δείχνει επιστροφή σε συνθήκες πίεσης που θυμίζουν την προηγούμενη δεκαετία, καθώς το 2016 ο αντίστοιχος δείκτης βρισκόταν στο 46,4% και είχε υποχωρήσει μέχρι το 2021 στο 34,4%.
Το πρόβλημα δεν σταματά στην πληρωμή του ενοικίου ή της δόσης. Το 25,2% των ατόμων με αναπηρία δηλώνει ότι δεν μπορεί να κρατήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό, ενώ οι ενεργειακές ανάγκες συχνά είναι αυξημένες λόγω υγείας ή καθημερινής φροντίδας. Μόνο το 9,6% έχει προχωρήσει την τελευταία πενταετία σε ενεργειακή αναβάθμιση της κατοικίας του, παρότι σχεδόν οι μισοί θεωρούν ότι τέτοιες εργασίες χρειάζονται. Τα χαμηλότερα εισοδήματα, το πρόσθετο κόστος της αναπηρίας και η έλλειψη κατάλληλων, προσβάσιμων κατοικιών κάνουν τη στέγη ακριβότερη και πιο δύσκολη. Η αύξηση των οφειλών εντείνει τον φόβο απώλειας κατοικίας και φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη για μέτρα που να καλύπτουν πραγματικά τις ιδιαίτερες ανάγκες των ατόμων με αναπηρία.