Ο Πανικός του 1873 υπήρξε μία από τις σημαντικότερες οικονομικές κρίσεις του 19ου αιώνα, προκαλώντας μια βαθιά και παρατεταμένη ύφεση που επηρέασε την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική.
Πανικός στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης 18 Σεπ. 1873, πίνακας του Χάουαρντ Πάικ
Η κρίση οδηγεί σε εγκατάλειψη του αμερικανικού Νότου
Παράλληλα, η κρίση αποδυνάμωσε τη βούληση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική της Ανασυγκρότησης στον αμερικανικό Νότο. Μεγάλα έργα υποδομών, ιδιαίτερα σιδηροδρομικά προγράμματα, εγκαταλείφθηκαν, αφήνοντας πολλές πολιτείες βυθισμένες στα χρέη. Σταδιακά, οι Ρεπουμπλικάνοι έχασαν την πολιτική επιρροή τους στις νότιες πολιτείες, οι οποίες πέρασαν ξανά στον έλεγχο των Δημοκρατικών.
Η κρίση είχε επίσης διεθνείς πολιτικές επιπτώσεις. Μετά το 1873, πολλές χώρες εγκατέλειψαν τις φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές και στράφηκαν προς τον προστατευτισμό. Γεωργικές και βιομηχανικές ομάδες πίεσαν για υψηλότερους δασμούς, ώστε να προστατευθούν από τον ξένο ανταγωνισμό.
Στη Γερμανία, ο Μπίσμαρκ απομακρύνθηκε από τις κλασικές φιλελεύθερες αρχές και υιοθέτησε κρατικές παρεμβάσεις στην οικονομία, επιβάλλοντας προστατευτικούς δασμούς, εθνικοποιώντας σιδηροδρόμους και θεσπίζοντας συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Αντίστοιχες τάσεις εμφανίστηκαν και στη Γαλλία, η οποία εισήλθε σε μια μακρά περίοδο οικονομικής στασιμότητας και επέβαλε αυστηρούς δασμούς στις εισαγωγές κατά τις δεκαετίες του 1880 και του 1890.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες επίσης παρέμειναν προσηλωμένες στον προστατευτισμό, ενισχύοντας την εγχώρια βιομηχανία μέσω υψηλών δασμών.
Ο Πανικός του 1873 ανέδειξε με δραματικό τρόπο πόσο εύθραυστο είχε γίνει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα της βιομηχανικής εποχής. Ήταν μία από τις πρώτες πραγματικά διεθνείς χρηματοπιστωτικές κρίσεις, αποδεικνύοντας ότι οι αγορές κεφαλαίου, οι τράπεζες και οι οικονομίες είχαν πλέον συνδεθεί στενά μεταξύ τους. Παράλληλα, αποτέλεσε προάγγελο των μεγάλων οικονομικών κρίσεων του 20ού αιώνα, αποκαλύπτοντας τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας, της υπερβολικής μόχλευσης και της αδύναμης τραπεζικής εποπτείας.