
Η ελιά δεν μαζεύεται πια με τον παλιό τρόπο, ούτε από τους ίδιους ανθρώπους. Για δεκαετίες, η ελαιοσυλλογή έφερνε πίσω στα χωριά όσους ζούσαν στις πόλεις αλλά κρατούσαν χωράφια στον τόπο τους. Έπαιρναν άδειες, έστηναν συνεργεία με συγγενείς και φίλους και γέμιζαν τενεκέδες για το σπίτι ή για λίγες πωλήσεις σε γνωστούς. Σήμερα αυτή η εικόνα έχει αλλάξει βαθιά. Τα κτήματα περνούν σε ανθρώπους που δεν έχουν ούτε την εμπειρία ούτε τον εξοπλισμό των παλιότερων. Έτσι, μια δουλειά που είχε και χαρακτήρα οικογενειακής επιστροφής γίνεται πλέον ακριβή, δύσκολη και συχνά ασύμφορη.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα παραμένει η έλλειψη εργατικών χεριών. Οι εργάτες γης βρίσκονται πιο δύσκολα και κοστίζουν πολύ περισσότερο από ό,τι πριν από λίγα χρόνια. Όσοι συνεχίζουν να καλλιεργούν ελιές χωρίς να ζουν αποκλειστικά από αυτές, αναγκάζονται να οργανωθούν αλλιώς. Πολλοί στρέφονται σε μηχανήματα, από φορητά εργαλεία ραβδισμού μέχρι δονητές δέντρων, συστήματα για δίχτυα, μεγάσακους, παλετοκιβώτια και μικρούς γερανούς. Η ελληνική αγορά αγροτικού εξοπλισμού κινείται έντονα, ιδιαίτερα στη Νότια Ελλάδα, όπου μικρές και μεσαίες μηχανουργικές επιχειρήσεις φτιάχνουν λύσεις για τις ανάγκες των ελαιοπαραγωγών. Όμως η επένδυση θέλει χρήματα και έχει νόημα κυρίως όταν υπάρχει αρκετή έκταση ώστε να αποσβεστεί σε λογικό χρόνο.
Φέτος το δίλημμα έγινε ακόμη πιο βαρύ, επειδή το κόστος χτύπησε από πολλές πλευρές. Η βενζίνη σε υψηλά επίπεδα κάνει ακριβή ακόμη και τη μετακίνηση προς το χωριό, ειδικά όταν η απόσταση ξεπερνά τα 100 χιλιόμετρα. Στα έξοδα προστίθενται η θέρμανση, η διαμονή, τα μεροκάματα, τα εφόδια και η συντήρηση του εξοπλισμού. Την ίδια ώρα, οι τιμές παραγωγού δεν δίνουν την άνεση που θα περίμενε κανείς, με πρόσφατη πώληση πρώιμου εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου στη Λακωνία στα 4,10 ευρώ το κιλό και αποθέματα προηγούμενης χρονιάς γύρω στα 3,50 ευρώ. Σε αρκετές περιοχές ακούγονται ακόμη χαμηλότερες τιμές, ενώ η συγκομιδή μόλις ξεκινά και η Κρήτη αναμένει μεγάλη παραγωγή. Αν τα έσοδα πιεστούν κι άλλο, θα δυσκολευτούν όχι μόνο οι παραγωγοί αλλά και οι προμηθευτές που έδωσαν εργαλεία και εφόδια με πίστωση.
