Η διαδοχική ασφάλιση μπορεί να φέρει πιο κοντά τη σύνταξη για χιλιάδες εργαζομένους που άλλαξαν Ταμείο μέσα στον εργασιακό τους βίο. Όσοι έχουν περάσει από μισθωτή εργασία, ελεύθερο επάγγελμα ή διαφορετικούς ασφαλιστικούς φορείς δεν χάνουν τα χρόνια που κατέβαλαν εισφορές. Ο χρόνος αυτός συνυπολογίζεται και ενισχύει το συνολικό ασφαλιστικό ιστορικό του ασφαλισμένου. Έτσι, ένας εργαζόμενος μπορεί να φτάσει γρηγορότερα στα απαιτούμενα έτη για πλήρη σύνταξη. Για πολλούς, αυτή η δυνατότητα κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην αποχώρηση στα 62 και στην παραμονή στην εργασία για αρκετά ακόμη χρόνια.
Το κρίσιμο όριο είναι η συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης, που ανοίγει τον δρόμο για πλήρη σύνταξη στα 62. Αν ένας ασφαλισμένος έχει συγκεντρώσει χρόνο σε περισσότερα από ένα Ταμεία, μπορεί να τον αξιοποιήσει ενιαία για τη θεμελίωση του δικαιώματος. Για παράδειγμα, κάποιος που έχει εργαστεί αρχικά ως μισθωτός και στη συνέχεια ως ελεύθερος επαγγελματίας μπορεί να προσμετρήσει και τις δύο περιόδους. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνει τα συντάξιμα χρόνια του χωρίς να ξεκινά από την αρχή κάθε φορά που αλλάζει επαγγελματική πορεία. Η σωστή καταγραφή του χρόνου ασφάλισης αποκτά έτσι μεγάλη σημασία, ιδίως για όσους βρίσκονται κοντά στην ηλικία των 62 ετών.
Χωρίς την αξιοποίηση της διαδοχικής ασφάλισης, αρκετοί ασφαλισμένοι θα έπρεπε να αναζητήσουν άλλες λύσεις για να συμπληρώσουν την 40ετία. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα χρειάζονταν εξαγορά πλασματικών ετών, με πρόσθετο οικονομικό κόστος. Σε άλλες θα έπρεπε να συνεχίσουν να εργάζονται, ώστε να καλύψουν τα κενά που εμφανίζονται στο ασφαλιστικό τους ιστορικό. Η προσμέτρηση του χρόνου από διαφορετικά Ταμεία μπορεί επίσης να επηρεάσει θετικά το τελικό ποσό της σύνταξης, καθώς αυξάνει τα συνολικά έτη εισφορών. Οι ασφαλισμένοι που έχουν διαδρομές σε περισσότερους φορείς χρειάζεται να ελέγξουν έγκαιρα τα στοιχεία τους, ώστε να γνωρίζουν αν μπορούν να θεμελιώσουν δικαίωμα πλήρους σύνταξης στα 62.