Σύμφωνα με την «Καθημερινή», στόχος είναι να ενθαρρυνθούν περισσότεροι εργαζόμενοι αλλά και αυτοαπασχολούμενοι να δημιουργήσουν ένα επιπλέον «δίχτυ ασφαλείας» για το μέλλον τους, μέσω συστηματικών εισφορών που θα επενδύονται μακροπρόθεσμα.
Με άλλα λόγια, ο εργαζόμενος μειώνει το μηνιαίο διαθέσιμο εισόδημά του κατά περίπου 143 ευρώ, αλλά ταυτόχρονα αποταμιεύει 200 ευρώ κάθε μήνα σε έναν επενδυτικό λογαριασμό που λειτουργεί υπέρ της μελλοντικής του σύνταξης.
Η δύναμη του συστήματος βρίσκεται στη μακροχρόνια επένδυση.
Εάν τα 200 ευρώ που αποταμιεύονται κάθε μήνα επενδύονται για 30 χρόνια με μια μέση απόδοση περίπου 4%, το συνολικό κεφάλαιο θα μπορούσε να φτάσει περίπου τα 138.810 ευρώ.
Ωστόσο, όπως σε κάθε επένδυση, η απόδοση δεν είναι εγγυημένη. Υπάρχει πιθανότητα απώλειας κεφαλαίου, καθώς το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται από:
την πορεία των αγορών,τη διαχείριση των επενδύσεων,τις αποφάσεις του επαγγελματικού ταμείου.
Το ποσό αυτό θα μπορεί να καταβληθεί είτε ως εφάπαξ είτε ως συμπληρωματική σύνταξη με ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.
Τι αλλάζει για εργαζομένους και αυτοαπασχολούμενους
Το νέο πλαίσιο αυξάνει σημαντικά τα όρια που ισχύουν σήμερα.
Ειδικότερα:
Για τους μισθωτούς, το όριο φορολογικά αναγνωρίσιμης επένδυσης αυξάνεται από το 20% στο 35% του μισθού. Για τους αυτοαπασχολούμενους, το ετήσιο όριο αυξάνεται από τις 20.000 ευρώ στις 35.000 ευρώ.
Μεγαλύτερο φορολογικό όφελος αναμένεται να έχουν όσοι διαθέτουν υψηλότερα εισοδήματα, καθώς μπορούν να αξιοποιήσουν μεγαλύτερα ποσά για επένδυση και φορολογική έκπτωση.
Η επαγγελματική ασφάλιση δεν αποτελεί νέο θεσμό στη χώρα, όμως μέχρι σήμερα η συμμετοχή παραμένει περιορισμένη.
Με τις νέες ρυθμίσεις επιχειρείται να γίνει πιο ελκυστική, καθώς προβλέπονται επιπλέον δυνατότητες, όπως:
συμμετοχή μικρότερων επιχειρήσεων, δημιουργία ομαδικών ασφαλιστικών προϊόντων συνταξιοδότησης από την ασφαλιστική αγορά,ίση φορολογική αντιμετώπιση με τα επαγγελματικά ταμεία.
Η ανάγκη ενίσχυσης του θεσμού γίνεται μεγαλύτερη, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι συνταξιούχοι διαπιστώνουν σημαντική μείωση του εισοδήματός τους όταν περνούν από την εργασία στη σύνταξη.
Ο ρόλος των επιχειρήσεων και των συλλογικών συμβάσεων
Η κυβέρνηση θεωρεί ότι σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση του νέου μοντέλου μπορούν να παίξουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις.
Ένα επαγγελματικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει πρόσθετη παροχή από μια επιχείρηση προς το προσωπικό της, με συμμετοχή τόσο του εργοδότη όσο και του εργαζομένου.
Παράλληλα, τα προγράμματα αυτά θα μπορούσαν να συνδυάζονται και με άλλες παροχές, όπως προγράμματα υγείας ή κάλυψη εξόδων που δεν καλύπτονται από το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα.
Με αυτόν τον τρόπο, το νέο μοντέλο επιχειρεί να δημιουργήσει έναν πιο ισχυρό δεύτερο πυλώνα ασφάλισης και να προσφέρει στους εργαζομένους μια επιπλέον οικονομική προστασία για τα χρόνια μετά την αποχώρησή τους από την ενεργό εργασία.