Συναγερμός στις τάξεις των ενοικιαστών χτυπά νέα πανελλαδική έρευνα, αποκαλύπτοντας το μέγεθος της κοινωνικής πίεσης που ασκεί η εκτίναξη των τιμών στα ακίνητα. Το αδιέξοδο της καθημερινότητας οδηγεί πλέον χιλιάδες πολίτες σε «αναγκαστικό» γάμο συμφερόντων με αγνώστους, την ώρα που η ανασφάλεια και η έλλειψη εμπιστοσύνης κρατούν κλειστές τις πόρτες εκατοντάδων διαθέσιμων δωματίων.
Η έρευνα ανατρέπει πάντως τα στερεότυπα όσον αφορά την εμπειρία καθαυτή. Στο ερώτημα για το πόσο άνετα θα ένιωθαν όσοι μετακόμιζαν αύριο με έναν άγνωστο, το 55% απαντά «καθόλου». Ωστόσο, στην υποομάδα εκείνων που έχουν ήδη ζήσει τη συγκατοίκηση με άγνωστο άτομο, η εικόνα αντιστρέφεται πλήρως: το «καθόλου» πέφτει κατακόρυφα στο 15%, ενώ όσοι νιώθουν άνετα φτάνουν το 53%. Μάλιστα, το 77% των έμπειρων συγκατοίκων ομολογεί ότι η εμπειρία αυτή βελτίωσε την κοινωνική του ζωή.
Σε επίπεδο καθημερινότητας, οι προτεραιότητες είναι ξεκάθαρες και δεν αφορούν… έτοιμες φιλίες, αλλά πρακτικά ζητήματα:
- Το 63% βάζει στην κορυφή την κοινή αντιμετώπιση στις δουλειές του σπιτιού (ποσοστό που αγγίζει το 70% σε όσους έχουν ήδη εμπειρία).
- Ακολουθούν οι βασικές συνήθειες, όπως το κάπνισμα και το αλκοόλ (38%).
- Στον αντίποδα, οι «κοινοί γνωστοί» και η οικογενειακή κατάσταση καταλαμβάνουν τις τελευταίες θέσεις στις απαιτήσεις των πολιτών.
Η παρέμβαση Πρίτη: «Τα ενοίκια δημιουργούν την ανάγκה»
Σχολιάζοντας τα ευρήματα, ο Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του MyRoomie, Δομίνικος Πρίτης, τόνισε χαρακτηριστικά:
«Η ανάγκη για συγκατοίκηση δεν χρειάζεται να δημιουργηθεί. Τα ενοίκια τη δημιουργούν ήδη. Αυτό που κρατά κλειστή την πόρτα είναι η εμπιστοσύνη, και η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με ένα σήμα επαλήθευσης. Χτίζεται με σωστό ταίριασμα σε όσα μετράνε στην καθημερινότητα, με γνωριμία πριν τη μετακόμιση και με ξεκάθαρους κανόνες από την πρώτη μέρα. Όποιος έχει ζήσει μια καλή πρώτη συγκατοίκηση δεν φοβάται τη δεύτερη.»
Με την πλατφόρμα να μετρά πλέον χιλιάδες εγγεγραμμένους χρήστες και να επεκτείνεται δοκιμαστικά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ζήτημα της στέγης παύει να αποτελεί ατομικό πρόβλημα και μετατρέπεται σε κορυφαίο κοινωνικό ζήτημα της εποχής μας, με την τοπική κοινωνία και τους νέους να αναζητούν εναγωνίως βιώσιμες διεξόδους.