Κάντε TO BHMA προτιμώμενη πηγή
Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Σκοτ Μπέσεντ θα δώσει σήμερα (28/8) συνέντευξη Τύπου όπου θα ανακοινώσει τις οικονομικές κυρώσεις στο Ιράν.
Σε ένα άρθρο του στους Financial Times o Μπέσεντ περιγράφει το νέο κύμα κυρώσεων κατά της Τεχεράνης ως ένα «οικονομικό D-Day». Υπογραμμίζοντας τις στρατιωτικές και οικονομικές πιέσεις της κυβέρνησης Τραμπ, το κείμενο απευθύνει τελεσίγραφο σε όσα κράτη και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα συνεχίζουν να διευκολύνουν το εμπόριο πετρελαίου και τις οικονομικές ροές του ιρανικού καθεστώτος, προειδοποιώντας τα με πλήρη διεθνή απομόνωση. Η εναλλακτική λύση για όσους προσδένονται στην Τεχεράνη είναι ο αποκλεισμός κάθε δρόμου προς τη διαρκή ευημερία.
Το άρθρο
Το 1943 οι Συμμαχικές Δυνάμεις συγκάλεσαν τη Διάσκεψη της Τεχεράνης για να χαράξουν την πορεία μιας πρωτοφανούς επιχείρησης. Καθώς ο Ρούζβελτ και ο Τσώρτσιλ ζύγιζαν μια εκστρατεία που θα κορυφωνόταν με την απόβαση στη Νορμανδία, διερωτήθηκαν τι θα μπορούσε να γίνει «για να ασκηθεί η μεγαλύτερη δυνατή πίεση στον εχθρό».
Η ιστορία επανέφερε αυτό το ερώτημα στην Τεχεράνη. Και έφτασε η στιγμή να απαντηθεί με το πλήρες βάρος της αμερικανικής αποφασιστικότητας.
Ένα οικονομικό D-Day στην τελική ευθεία
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η συντριπτική ισχύς του στρατού μας έχουν αποδιοργανώσει σημαντικά τις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν και έχουν εξασθενήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Τώρα εισερχόμαστε στην τελική φάση. Τα ξημερώματα ξεκινά ένα οικονομικό D-Day, η μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική επίθεση που έχει οργανωθεί ποτέ εναντίον αντιπάλου.
Επί 47 χρόνια, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αποτελεί μια κακοήθη δύναμη στον κόσμο. Στο εσωτερικό του Ιράν, ένα διεφθαρμένο καθεστώς έχει οδηγήσει στην καταστροφή μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου και έχει υποβάλει τον δημιουργικό λαό του σε καταστολή.
Το δίκτυο τρομοκρατίας και η ψευδαίσθηση του κατευνασμού
Πέραν των συνόρων του, το ιρανικό καθεστώς διατηρεί ένα δίκτυο τοποτηρητών που συντηρούν την τρομοκρατία του. Οι ΗΠΑ έχουν πληρώσει ιδιαίτερα βαρύ τίμημα, αλλά δεν είμαστε οι μόνοι που αντιμετωπίζουμε αυτή τη μάστιγα. Πολύ συχνά, ωστόσο, βρισκόμαστε μόνοι στην αποφασιστικότητά μας να την ανακόψουμε.
Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει ισοπεδώσει την οικονομία του Ιράν σε σημείο που το ριάλ δεν ήταν ποτέ ασθενέστερο και ο πληθωρισμός σπάνια ήταν υψηλότερος. Το τελευταίο καταφύγιο του καθεστώτος έγκειται τώρα στην αυταπάτη φοβισμένων εθνών που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ο συμβιβασμός με την επιθετικότητα μπορεί να εξασφαλίσει μια διαρκή ειρήνη.
Οι διευκολυντές της Τεχεράνης στο στόχαστρο
Οι διευκολυντές του Ιράν αγοράζουν και μεταφέρουν το πετρέλαιό του. Διευκολύνουν τη ροή των οικονομικών του μέσω ανταλλακτηρίων και ζωνών ελεύθερου εμπορίου. Υποδέχονται τις ιρανικές πτήσεις και διατηρούν νηολόγια για λογαριασμό του. Κλείνουν τα μάτια στις θαλάσσιες μεταφορές καυσίμων και την παράνομη χρήση των τραπεζών τους, συγκαλύπτοντας παράλληλα την έκταση της συνενοχής τους.
Εν ολίγοις, αυτά τα κράτη θεωρούν ότι ο κατευνασμός του καθεστώτος είναι η ασφαλέστερη πορεία. Θα έκαναν όμως καλά να αναλογιστούν τις συνέπειες της συντήρησής του.
Οι διευκολυντές της Τεχεράνης στο στόχαστρο
Τον 17ο αιώνα, ο Γάλλος φιλόσοφος Μπλεζ Πασκάλ διατύπωσε διαχρονικά το δίλημμα πίσω από αυτόν τον πειρασμό. Κατανόησε ότι η αβεβαιότητα δεν απαλλάσσει τους ανθρώπους ή τα έθνη από τη θεία κρίση. Στην πραγματικότητα, απαιτεί μια πιο αυστηρή αξιολόγηση του κινδύνου και επιβάλλει υψηλότερο τίμημα για το λάθος.
Το ομώνυμο «στοίχημα του Πασκάλ» ισχύει τώρα για τις γραμμές υποστήριξης του Ιράν. Τα έθνη που, αναζητώντας ανάσα από την Τεχεράνη, συνεχίζουν να τροφοδοτούν το ίδιο το καθεστώς από το οποίο ζητούν προστασία, ξεπερνούν πλέον τα όρια της αμερικανικής ανοχής.
Οικονομική απομόνωση αντί για ατέρμονες προκλήσεις
Ο Πρόεδρος Τραμπ πράττει αυτό που οι προκάτοχοί του αρνήθηκαν, βάζοντας τέλος σε μια απειλή που εκείνοι είχαν συμβιβαστεί απλώς να διαχειρίζονται.
Για δεκαετίες, η πολιτική τάξη αποδεχόταν έναν ατελείωτο κύκλο προκλήσεων αντί να προωθεί τα αμερικανικά συμφέροντα. Καμία άλλη γενιά δεν πρέπει να καταδικαστεί στην απειλή φανατικών που αφιερώνονται στο «θάνατος στην Αμερική» και στην εκπλήρωση των πυρηνικών φιλοδοξιών του καθεστώτος. Η πλήρης οικονομική απομόνωση μπορεί να εξαλείψει την ανάγκη για χρήση αμερικανικής βίας, διευρύνοντας παράλληλα τη σφαίρα της ελευθερίας για τους συμμάχους μας.
Το δίλημμα των συμμάχων: Προσχώρηση ή παγκόσμιος εξοστρακισμός
Όσοι διακόψουν την εναπομείνασα χρηματοπιστωτική και εμπορική συνδεσιμότητα του Ιράν θα αναζωογονήσουν τη δική τους. Θα ενισχύσουν την πρόσβασή τους στο παγκόσμιο κεφάλαιο, θα εδραιώσουν την εμπιστοσύνη στις αγορές τους και θα αποκτήσουν τη θέση που επιζητούν στην παγκόσμια οικονομία.
Η εναλλακτική λύση για όσους προσδένονται στην Τεχεράνη είναι ο αποκλεισμός κάθε δρόμου προς τη διαρκή ευημερία. Η παράνομη χρηματοδότηση θα ανθήσει, όπως συμβαίνει συχνά, εκεί όπου η εμπιστοσύνη έχει καταρρεύσει. Και κάθε έθνος που λειτουργεί ως χρηματοπιστωτική αρτηρία ενός ετοιμοθάνατου καθεστώτος θα πρέπει να περιμένει να μοιραστεί την απομόνωσή του. Το να γίνει κανείς καταφύγιο για την τρομοκρατία σημαίνει ότι γίνεται, στα μάτια των Ηνωμένων Πολιτειών, ένας παγκόσμιος παρίας.
Τέλος εποχής: Αποφασιστική απάντηση σε κάθε απειλή
Η Ισλαμική Δημοκρατία επιβίωσε μεταμφιέζοντας τον εκβιασμό σε εγγυήσεις ασφαλείας. Αντλούσε ισχύ από έναν υπολογισμό που θεωρούσε τα ιρανικά αντίποινα βέβαια και την αμερικανική επιβολή του νόμου διαπραγματεύσιμη. Υπό τον Πρόεδρο Τραμπ, αυτή η εποχή τελείωσε. Και όσοι φοβούνται τον κίνδυνο να αμφισβητήσουν την Τεχεράνη δεν πρέπει να υποτιμούν το κόστος του να δοκιμάζουν την Ουάσινγκτον.
Ο πρόεδρος έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να αξιοποιηθεί κάθε υπηρεσία, κάθε αρμοδιότητα και ενέργεια που πολλοί υπέθεταν ότι δεν θα επικαλούμασταν ποτέ. Κάθε εναπομείνας δεσμός με την Τεχεράνη θα επιταχύνει τον οικονομικό εξοστρακισμό κρατών και οντοτήτων, είτε ο δεσμός αυτός κατασκευάστηκε σκόπιμα είτε αγνοήθηκε εσκεμμένα. Και αν, καθώς η λαβή του καθεστώτος στην εξουσία καταρρέει παράλληλα με την οικονομία του, το Ιράν καταφύγει σε στρατιωτική δράση εναντίον των αμερικανικών δυνάμεων ή των γειτόνων του στον Κόλπο, μην έχετε αμφιβολία: Ο Πρόεδρος Τραμπ θα απαντήσει άμεσα και αποφασιστικά.
Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι ο στόχος μας είναι να κόψουμε κάθε οικονομική γραμμή που συντηρεί το τυραννικό καθεστώς, μέχρι η Τεχεράνη να μείνει εντελώς μόνη. Ο Πασκάλ θεωρούσε ότι η σωτηρία είναι επιλογή. Καθώς ένα μεγάλο κύμα αμερικανικής αποφασιστικότητας βγαίνει στην ξηρά, είναι οι διευκολυντές του Ιράν διατεθειμένοι να ποντάρουν το μέλλον τους εναντίον του;