«Ο τουρισμός αποτελεί έναν από τους βασικότερους πυλώνες της εθνικής οικονομίας και, όπως εκτιμάται, οι συζητήσεις που ανοίγουν σήμερα για το θεσμικό και χωροταξικό του πλαίσιο απαιτούν σοβαρή προσέγγιση, τεκμηρίωση και πλήρη κατανόηση της λειτουργίας του κλάδου» «Και εδώ τίθεται ένα ουσιαστικό ερώτημα πολιτικής και περιβαλλοντικής λογικής. Η φερόμενη πρόθεση επιβολής οριζόντιων περιορισμών δυναμικότητας σε επίπεδο μεμονωμένης ξενοδοχειακής μονάδας συμβάλλει πράγματι στην προστασία της βιωσιμότητας ή τελικά οδηγεί στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα; Σε έναν ώριμο και διεθνώς ανταγωνιστικό προορισμό, δεν προκύπτει ότι ο κατακερματισμός της ανάπτυξης σε μικρότερες μονάδες (των 100 κλινών, σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα) είναι περιβαλλοντικά ή λειτουργικά προτιμότερος από την ανάπτυξη λιγότερων, οργανωμένων μονάδων μεγαλύτερης δυναμικότητας. Αντιθέτως, ένα τέτοιο μοντέλο συνεπάγεται πολλαπλασιασμό υποδομών και επανάληψη λειτουργιών, αυξημένες ανάγκες ύδρευσης, αποχέτευσης, ενέργειας και διαχείρισης αποβλήτων, καθώς και συνολικά μεγαλύτερο περιβαλλοντικό και κυκλοφοριακό αποτύπωμα. Αντί να ενισχύονται οι οικονομίες κλίμακας και η οργανωμένη διαχείριση των υποδομών, δημιουργείται ένα περισσότερο κατακερματισμένο και λιγότερο βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης» ανέφερε. Το ζήτημα, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΞ, δεν αφορά μόνο την επιβολή περιορισμών, αλλά κυρίως το παραγωγικό πρότυπο προς το οποίο κινδυνεύει να διολισθήσει ο ελληνικός τουρισμός. Επιπλέον, οι προβλέψεις αυτές προκαλούν έντονο προβληματισμό και ως προς την ασφάλεια δικαίου και τη σταθερότητα του επενδυτικού περιβάλλοντος, καθώς ενδέχεται να ανατρέψουν υφιστάμενους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς και να επηρεάσουν ουσιωδώς την αξία γης σε περιοχές όπου η τουριστική δραστηριότητα έχει αναπτυχθεί οργανωμένα και με συνέπεια επί δεκαετίες.
