
Η δημοσιονομική σταθερότητα μπαίνει ξανά στο κέντρο της οικονομικής συζήτησης, καθώς το Δημοσιονομικό Συμβούλιο τη συνδέει ευθέως με τη δυνατότητα της χώρας να πετύχει ανάπτυξη με διάρκεια. Η φετινή Φθινοπωρινή Έκθεση δείχνει ότι η ελληνική οικονομία άντεξε σε ένα δύσκολο διεθνές περιβάλλον και συνέχισε να κινείται με ρυθμούς πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 2,1% το 2025, ενώ στο πρώτο εξάμηνο του 2026 η άνοδος έφτασε το 1,9% σε ετήσια βάση. Για το σύνολο του 2026 προβλέπεται ανάπτυξη 1,9% και για το 2027 2,0%. Το ζητούμενο, σύμφωνα με την έκθεση, είναι να προστατευθούν αυτά τα αποτελέσματα ώστε να υπάρχει χώρος για στοχευμένη στήριξη σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις που πιέζονται περισσότερο.
Η εικόνα βελτιώνεται και σε βασικούς δείκτες της οικονομίας, με τις επενδύσεις να ξεχωρίζουν. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 αυξήθηκαν κατά 9,0% σε ετήσια βάση, δείχνοντας ότι παραμένουν βασικός μοχλός της μεγέθυνσης. Η ανεργία συνέχισε να μειώνεται και τον Αύγουστο διαμορφώθηκε στο 7,4%, αν και εξακολουθεί να κινείται πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Στα δημόσια οικονομικά, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ υποχώρησε κατά 9,4 ποσοστιαίες μονάδες το 2025 και εκτιμάται ότι θα μειωθεί ακόμη 7,9 μονάδες το 2026. Παράλληλα, τα πρωτογενή πλεονάσματα παραμένουν υψηλά, με εκτίμηση 3,6% του ΑΕΠ για το 2026 και πρόβλεψη 3,3% για το 2027.
Η πρόοδος αυτή δεν σβήνει τις αδυναμίες που κρατούν πίσω την οικονομία. Η παραγωγικότητα της εργασίας παραμένει χαμηλή, η ιδιωτική αποταμίευση περιορισμένη και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών συνεχίζει να εμφανίζει έλλειμμα, παρά τη βελτίωση στο ισοζύγιο αγαθών και υπηρεσιών. Οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ υπολείπονται ακόμη του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η περίοδος μετά τη λήξη των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης θα δοκιμάσει την αντοχή τους. Οι τιμές της ενέργειας επανέφεραν πληθωριστικές πιέσεις το 2026 και, αν παραμείνουν υψηλές, μπορεί να περάσουν σε περισσότερα προϊόντα και υπηρεσίες. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο επισημαίνει ότι η συγκράτηση των καθαρών πρωτογενών δαπανών εντός των κανόνων αποτελεί προϋπόθεση για να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη, να ελεγχθεί το κόστος δανεισμού και να παραμείνει βιώσιμο το δημόσιο χρέος.

