Δημόσια ακίνητα αξίας δισεκατομμυρίων μένουν χωρίς ενιαία ταυτότητα. Το κράτος, οι δήμοι, η ΕΤΑΔ, τα ασφαλιστικά ταμεία, τα πανεπιστήμια και πολλοί ακόμη φορείς κατέχουν εκτάσεις, κτίρια και δικαιώματα που απλώνονται σε όλη τη χώρα. Παρά τον όγκο αυτής της περιουσίας, κανείς δεν διαθέτει σήμερα μια πλήρη και απολύτως συγκρίσιμη εικόνα για το τι ανήκει σε ποιον, σε ποια κατάσταση βρίσκεται και τι μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Η καταγραφή γίνεται με διαφορετικούς τρόπους, άλλοτε με ΚΑΕΚ, άλλοτε με ακίνητα, γήπεδα, κτίρια ή εμπράγματα δικαιώματα. Έτσι, η δημόσια περιουσία εμφανίζεται μεγάλη στα χαρτιά, αλλά δύσκολη στην πράξη για κοινωνική κατοικία, υπηρεσιακές ανάγκες ή έσοδα.
Οι δήμοι συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη καταγεγραμμένη ομάδα, με 194.787 μοναδικούς ΚΑΕΚ. Για επιλεγμένους μεγάλους δημόσιους φορείς εντοπίζονται περίπου 13.322 ΚΑΕΚ, όμως η σύγκριση με τους δήμους παραμένει ενδεικτική, επειδή τα στοιχεία δεν έχουν κοινή βάση. Ένα ακίνητο μπορεί να συνδέεται με περισσότερους κωδικούς, ένας κωδικός με περισσότερα δικαιώματα, ενώ ένα γήπεδο μπορεί να περιλαμβάνει πολλά κτίσματα. Η ΕΤΑΔ διαχειρίζεται περίπου 77.000 ακίνητα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα μπορούν να βγουν άμεσα σε χρήση ή αξιοποίηση. Χρειάζονται έλεγχοι τίτλων, χρήσεων, δεσμεύσεων, τεχνικής κατάστασης και πολεοδομικών περιορισμών. Στον σιδηροδρομικό τομέα, ΟΣΕ και ΓΑΙΑΟΣΕ εμφανίζουν 4.814 κτίρια, 3.638 γήπεδα, περίπου 3.500 δικαιώματα ΚΑΕΚ, 105.925 στρέμματα γης και 628.000 τετραγωνικά μέτρα κτισμάτων.
Ανάλογη πολυπλοκότητα καταγράφεται και σε άλλους φορείς. Ο e-ΕΦΚΑ διαθέτει 515 ιδιόκτητα ακίνητα, το ΕΚΠΑ και τα κληροδοτήματά του περίπου 620 ακίνητα ή δικαιώματα, ενώ η Ακαδημία Αθηνών εμφανίζει 56 ακίνητα και 157 απαλλοτριωμένες εκτάσεις. Στην εικόνα μπαίνουν επίσης το υπουργείο Οικονομικών, το υπουργείο Πολιτισμού, τα υπόλοιπα ΑΕΙ και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, με περιουσία που συχνά έχει ειδικούς όρους ή περιορισμούς. Για τα δημοτικά ακίνητα εκτιμάται ότι περίπου το 25% μπορεί να εξεταστεί για άμεση αξιοποίηση, περίπου το 40% χρειάζεται τεχνικό, νομικό ή πολεοδομικό έλεγχο και περίπου το 35% έχει σοβαρές εκκρεμότητες σε τίτλους, γεωχωρικά στοιχεία ή αντιστοίχιση με το Κτηματολόγιο. Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι ένα κοινό πρότυπο αποτύπωσης, διασύνδεση των μητρώων με το Εθνικό Κτηματολόγιο και καθαρή ταξινόμηση ανά ιδιοκτησιακή κατάσταση, χρήση, τεχνική ωριμότητα και δυνατότητα αξιοποίησης.