Οι νέοι εργαζόμενοι βρίσκουν περισσότερες πόρτες ανοιχτές στην ελληνική αγορά εργασίας, αλλά η πρόσληψη δεν γίνεται πιο εύκολη για όλους. Τα στοιχεία για το τέταρτο τρίμηνο του 2026 δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις αναζητούν πιο ενεργά προσωπικό στα πρώτα βήματα της καριέρας του. Στην Ελλάδα, το 42% των εργοδοτών δηλώνει ότι αύξησε τις προσλήψεις σε θέσεις αρχικού επιπέδου σε σχέση με το 2025. Άλλο ένα 36% αναφέρει σταθερή εικόνα, χωρίς ουσιαστική μεταβολή. Σε παγκόσμια κλίμακα, το 45% των εργοδοτών κινείται προς περισσότερες προσλήψεις νέων εργαζομένων, ενώ το 20% καταγράφει μείωση.
Η μεγαλύτερη ζήτηση εντοπίζεται στα χρηματοοικονομικά και στις ασφάλειες, όπου το 58% των εργοδοτών δηλώνει αύξηση των προσλήψεων σε entry-level θέσεις. Θετική εικόνα εμφανίζουν οι επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες, όπως και ο κλάδος τεχνολογίας, μέσων και τηλεπικοινωνιών, με ποσοστό 46%. Στον δημόσιο τομέα, στην υγεία και στις κοινωνικές υπηρεσίες, το 45% των εργοδοτών αναφέρει περισσότερες προσλήψεις νέων εργαζομένων. Το ίδιο ποσοστό καταγράφεται και στη βιομηχανία, όπου αρκετές επιχειρήσεις αναζητούν ανθρώπους που μπορούν να εκπαιδευτούν μέσα στην παραγωγική διαδικασία. Πιο χαμηλά κινούνται το εμπόριο, τα logistics, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας και οι φυσικοί πόροι, ενώ στον τουρισμό, στα ξενοδοχεία και στην εστίαση η αύξηση περιορίζεται στο 29%.
Το βασικό εμπόδιο παραμένει η έλλειψη υποψηφίων με τις δεξιότητες που ζητούν οι επιχειρήσεις. Πολλές εταιρείες δυσκολεύονται να βρουν ανθρώπους που συνδυάζουν τεχνικές γνώσεις, βασική εμπειρία και προσαρμοστικότητα στις ανάγκες της θέσης. Η τοπική αγορά εργασίας δεν προσφέρει πάντα αρκετούς καταρτισμένους υποψηφίους, ειδικά σε περιοχές με μικρότερη δεξαμενή εργαζομένων. Καθυστερήσεις προκαλούν και οι εσωτερικές διαδικασίες των επιχειρήσεων, με πολλαπλές εγκρίσεις και χρονοβόρα αξιολόγηση βιογραφικών. Όσες εταιρείες κινούνται ταχύτερα, το πετυχαίνουν με καλύτερη συνεργασία ανάμεσα στα τμήματα ανθρώπινου δυναμικού και τους υπεύθυνους προσλήψεων, πιο στοχευμένη αναζήτηση και μεγαλύτερη ευελιξία σε μοντέλα εργασίας όπως η τηλεργασία και η υβριδική απασχόληση.