Με αγωνία και πολλές προσδοκίες παρακολουθεί η επιχειρηματική κοινότητα (και όχι μόνο) την αναζωπύρωση της έντασης στη Μέση Ανατολή. Τους τελευταίους μήνες καταδείχθηκε για ακόμη μία φορά πόσο ευάλωτες παραμένουν οι διεθνείς εφοδιαστικές αλυσίδες και πόσο γρήγορα οι γεωπολιτικές εξελίξεις μπορούν να μεταφραστούν σε αυξήσεις του ενεργειακού κόστους, αναταράξεις στις αγορές πρώτων υλών και αβεβαιότητα για τη μεταποίηση.
«Το μήνυμα από τη φετινή Γενική Συνέλευση της EuPC είναι σαφές: η ευρωπαϊκή βιομηχανία χάνει ανταγωνιστικότητα με ανησυχητικό ρυθμό. Το υψηλό ενεργειακό κόστος και η πίεση από το κανονιστικό περιβάλλον συνεχίζουν να επιβαρύνουν έντονα τους μεταποιητές, σε μια περίοδο που η ανάγκη για επενδύσεις είναι κρίσιμη.
Ταυτόχρονα, η επιτάχυνση σημαντικών ρυθμιστικών πρωτοβουλιών –από τον PPWR έως τα μέτρα για τα μικροπλαστικά και τις αυξημένες απαιτήσεις ιχνηλασιμότητας και ανταλλαγής δεδομένων σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα– αυξάνει την πολυπλοκότητα και το κόστος συμμόρφωσης. Το πρόβλημα είναι ότι η αγορά δεν είναι ακόμη έτοιμη να απορροφήσει αυτό το κόστος, όταν δεν υπάρχει αντίστοιχη υποχρέωση για όλους» σημειώνει ο κ. Κακουλίδης υπογραμμίζοντας: «Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα των ισότιμων όρων ανταγωνισμού είναι καθοριστικό. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις λειτουργούν με αυστηρούς κανόνες που συχνά δεν εφαρμόζονται στα εισαγόμενα προϊόντα, δημιουργώντας μια δομική ανισορροπία εις βάρος της ευρωπαϊκής παραγωγής.
Η Ευρώπη έχει τη δυνατότητα να ηγηθεί της βιώσιμης μετάβασης, αλλά αυτό προϋποθέτει πιο ρεαλιστική προσέγγιση, σταθερότητα στους κανόνες και ουσιαστικά ανταγωνιστικό ενεργειακό πλαίσιο. Διαφορετικά, η πράσινη μετάβαση κινδυνεύει να συνοδευτεί από περαιτέρω απώλεια βιομηχανικής δραστηριότητας που θα κατευθυνθεί εκτός Ευρώπης».
Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών δείχνουν ότι η διαρκής προσαρμοστικότητα των επιχειρήσεων, όσο σημαντική κι αν είναι, δεν αρκεί πλέον. Η εμπειρία των διαδοχικών κρίσεων ανέδειξε την ανάγκη της ενεργειακής θωράκισης της χώρας, με επενδύσεις στις υποδομές, αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και μεγαλύτερη ανάπτυξη της ανακύκλωσης, ώστε να περιοριστεί η εξάρτηση από εισαγόμενους πρώτες ύλες. Η ελληνική και η ευρωπαϊκή βιομηχανία ζητούν πολιτικές που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα, θα περιορίσουν το ενεργειακό κόστος και θα διασφαλίσουν ίσους όρους ανταγωνισμού, ώστε η παραγωγή και οι επενδύσεις να παραμείνουν στην Ευρώπη.