Μια διαφορετική εκδοχή του all-inclusive, μακριά από την παλιά εικόνα του μαζικού και τυποποιημένου πακέτου διακοπών, αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς στην ελληνική ξενοδοχειακή αγορά. À la carte εστιατόρια, premium ποτά, ιδιωτικές πισίνες, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες ευεξίας, εξατομικευμένες εμπειρίες και δραστηριότητες εκτός ξενοδοχείου συνθέτουν το νέο luxury all-inclusive προϊόν, στο οποίο επενδύουν ορισμένοι από τους μεγαλύτερους ξενοδοχειακούς ομίλους της χώρας.
LUXME White ©Grecotel
Domes Aulūs Elounda ©Domes Resorts
Στο ίδιο κάδρο εντάσσονται ο όμιλος Καράτζη, με το premium all-inclusive Nana Golden Beach και την επένδυση 50 εκατ. ευρώ για τη μετατροπή του πρώην Knossos Royal σε Nana Royal, αλλά και η Louis Hotels, η οποία αναβάθμισε το Valmar Corfu σε πεντάστερο premium all-inclusive resort.
Από τον μπουφέ στο W και το JW Marriott
Η ανάπτυξη του μοντέλου από Hyatt και Marriott αποτελεί την πιο καθαρή ένδειξη ότι δεν πρόκειται για μια μόδα της Μεσογείου.
Η Hyatt μπήκε δυναμικά στην κατηγορία με την εξαγορά της Apple Leisure Group το 2021 έναντι 2,3 δισ. δολαρίων. Το all-inclusive χαρτοφυλάκιό της έχει πλέον ξεπεράσει τα 150 resorts και τα 55.000 δωμάτια σε Ευρώπη, Καραϊβική και Λατινική Αμερική, με τον όμιλο να σχεδιάζει περαιτέρω ανάπτυξη.
Η Marriott είχε ανακοινώσει ότι θα υπερδιπλασίαζε την παρουσία της στην κατηγορία, ενώ πλέον χρησιμοποιεί ακόμη και luxury brands. Το W Punta Cana έγινε το πρώτο adult all-inclusive resort της W Hotels, ενώ στο μοντέλο εισέρχεται και η JW Marriott.
Τι αγοράζει ο εύπορος ταξιδιώτης
Η άνοδος του κόστους των διακοπών έχει ενισχύσει συνολικά τη ζήτηση για πακέτα με προκαθορισμένη τιμή. Το 2025 το 57% των καλοκαιρινών πελατών της DERTOUR επέλεξε all-inclusive, ποσοστό-ρεκόρ, ενώ την ίδια περίοδο η ζήτηση για luxury ταξίδια αυξήθηκε κατά 15%.
Η βεβαιότητα του προϋπολογισμού αφορά και το luxury κοινό, όχι όμως ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Για τον εύπορο επισκέπτη η αξία βρίσκεται περισσότερο στην απουσία τριβής: θέλει να γνωρίζει το συνολικό κόστος και, κυρίως, να μην ασχολείται σε κάθε βήμα της διαμονής του με λογαριασμούς, υπογραφές και πρόσθετες χρεώσεις. Ο πελάτης αγοράζει χρόνο, ευκολία και ελευθερία επιλογών, ιδιαίτερα όταν ταξιδεύει με παιδιά ή ως μέλος μιας μεγαλύτερης, πολυγενεακής οικογένειας.
Αυτό δεν σημαίνει ότι περιλαμβάνονται κυριολεκτικά τα πάντα. Ιδιωτικές εκδρομές, ορισμένα κρασιά, θεραπείες spa και ειδικές εμπειρίες μπορεί να χρεώνονται χωριστά. Το resort εξασφαλίζει ένα υψηλό βασικό έσοδο και διατηρεί παράλληλα τη δυνατότητα πρόσθετων πωλήσεων.
Γιατί συμφέρει τον ξενοδόχο
Το luxury all-inclusive δίνει στον ξενοδόχο τη δυνατότητα να πουλήσει ένα συνολικό προϊόν υψηλής τιμής και όχι μόνο ένα δωμάτιο. Μεγαλύτερο μέρος της ταξιδιωτικής δαπάνης παραμένει μέσα στην επιχείρηση, ενώ η προπώληση του πακέτου διευκολύνει τον προγραμματισμό εσόδων, προμηθειών, στελέχωσης και λειτουργικού κόστους.
Παράλληλα, η κλίμακα επιτρέπει καλύτερες συμφωνίες με προμηθευτές και μεγαλύτερο έλεγχο της εμπειρίας του πελάτη. Αν η γαστρονομία, το spa, οι δραστηριότητες και η ψυχαγωγία οργανώνονται από το ίδιο resort, ο όμιλος ελέγχει τόσο την ποιότητα όσο και το οικονομικό αποτέλεσμα.
Γιατί η Ελλάδα ευνοεί το μοντέλο luxury all-inclusive
Η Ελλάδα διαθέτει πολλά από τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη luxury all-inclusive resorts: εκτεταμένη ακτογραμμή, ισχυρή αεροπορική συνδεσιμότητα, μεγάλα παραθαλάσσια ακίνητα σε ορισμένους προορισμούς και υψηλή ζήτηση από τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και τις σκανδιναβικές χώρες.
Οι συγκεκριμένες αγορές είναι εξοικειωμένες με τις οργανωμένες διακοπές, αλλά αναζητούν πλέον καλύτερη γαστρονομία, ιδιωτικότητα και πιο εξατομικευμένες υπηρεσίες. Ταυτόχρονα, οι Έλληνες ξενοδόχοι καλούνται να ανταγωνιστούν την Τουρκία, όπου λειτουργεί μεγάλος αριθμός σύγχρονων all-inclusive resorts με ισχυρή σχέση ποιότητας και τιμής.
Το μοντέλο μπορεί επίσης να υποστηρίξει την ανάπτυξη λιγότερο εδραιωμένων περιοχών. Ένα μεγάλο resort δημιουργεί από μόνο του επαρκή αριθμό εστιατορίων, δραστηριοτήτων και υπηρεσιών ώστε να προσελκύσει επισκέπτες υψηλών απαιτήσεων ακόμη και σε έναν προορισμό που δεν διαθέτει ανεπτυγμένο οικοσύστημα πολυτελούς φιλοξενίας.
Το δίλημμα για τις τοπικές οικονομίες
Εδώ βρίσκεται, όμως, και η μεγάλη αντίφαση. Όσο πιο ολοκληρωμένο είναι το resort, τόσο λιγότερους λόγους έχει ο επισκέπτης να βγει από αυτό. Εστιατόρια, καταστήματα, ταξί, γραφεία εκδρομών και μικρότερες επιχειρήσεις του προορισμού κινδυνεύουν να μην επωφεληθούν ανάλογα από την αύξηση των αφίξεων και των ξενοδοχειακών εσόδων.
Τα έσοδα συγκεντρώνονται στην ξενοδοχειακή μονάδα ή κατευθύνονται σε εισαγόμενα προϊόντα και διεθνή δίκτυα, αντί να διαχέονται στην τοπική οικονομία. Μελέτη για την Κρήτη έχει καταλήξει ότι οι μικρότερες επιχειρήσεις φιλοξενίας τείνουν να δημιουργούν μεγαλύτερα τοπικά οικονομικά οφέλη σε σχέση με τις μεγαλύτερες μονάδες.
Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε all-inclusive λειτουργεί ως κλειστός θύλακας. Η απάντηση μπορεί να βρίσκεται στη σύνδεση του resort με τον προορισμό: προμήθειες από τοπικούς παραγωγούς, απασχόληση κατοίκων, συνεργασίες με εστιατόρια, οργανωμένες επισκέψεις σε χωριά, οινοποιεία και εργαστήρια και ένταξη τοπικών επιχειρήσεων στις εμπειρίες που περιλαμβάνονται στο πακέτο.
Η Ikos, για παράδειγμα, έχει ενσωματώσει στο προϊόν της γεύματα σε επιλεγμένα εστιατόρια εκτός ξενοδοχείου. Αντίστοιχα, η ανάδειξη της τοπικής γαστρονομίας από τη Grecotel και άλλους ομίλους μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα με την παραγωγή του προορισμού.
Το κρίσιμο ερώτημα, συνεπώς, δεν είναι μόνο πόσα χρήματα θα επενδυθούν ή πόσο υψηλή θα είναι η τιμή του δωματίου. Είναι πόσο από την πρόσθετη αξία θα περάσει πέρα από την πύλη του resort. Διότι το luxury all-inclusive μπορεί να αυξήσει τις τουριστικές εισπράξεις και την κερδοφορία των ξενοδοχείων, όμως για να αποτελέσει αναπτυξιακό μοντέλο για έναν ολόκληρο προορισμό, πρέπει να αφήνει ισχυρότερο οικονομικό αποτύπωμα και γύρω από αυτά.