
Η κρίση τρέχει στην αντλία, στα τιμολόγια και στα ταμεία των επιχειρήσεων, τα αρμόδια όργανα όμως της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ακόμα μια φορά κρατούν καθυστερήσεις. Η ενεργειακή κρίση και η εκτίναξη της τιμής του πετρελαίου, μαζί με το γεγονός ότι οι αναλυτές προεξοφλούν νέο κύκλο πληθωριστικών πιέσεων, οδηγούν τις κυβερνήσεις να λάβουν μέτρα σε εθνικό επίπεδο, ενώ στις Βρυξέλλες οι διαβουλεύσεις συνεχίζονται χωρίς αποτέλεσμα.Στον Βορρά, η προσέγγιση είναι διαφορετική. Η προτεραιότητα δίνεται στη δημοσιονομική σταθερότητα και στον περιορισμό του πληθωρισμού. Ο φόβος είναι ότι οριζόντιες μειώσεις φόρων θα τροφοδοτήσουν τη ζήτηση και θα δυσκολέψουν περαιτέρω τη νομισματική πολιτική. Η διαφωνία αυτή είναι πολιτική και μπλοκάρει κάθε προσπάθεια για κοινή ευρωπαϊκή απάντηση.
Στελέχη που συμμετέχουν στις διαβουλεύσεις περιγράφουν μια κατάσταση που θυμίζει τις πρώτες εβδομάδες της κρίσης του 2022, αλλά με μία κρίσιμη διαφορά, καθώς τα δημοσιονομικά περιθώρια σήμερα είναι σαφώς περιορισμένα.
Τότε, η Ευρώπη μπόρεσε να κινητοποιήσει πάνω από 700 δισ. ευρώ σε μέτρα στήριξης. Σήμερα, με υψηλότερα επιτόκια και αυστηρότερους κανόνες, οι δυνατότητες αυτές δεν υπάρχουν στον ίδιο βαθμό. Έτσι, η καθυστέρηση λήψης αποφάσεων οδηγεί σε ασύμμετρη αντίδραση, καθώς αλλες χώρες απορροφούν το κόστος, αλλες το μετακυλίουν και αλλες περιμένουν τις αποφάσεις της Ευρώπης.
Ο κίνδυνος για την ανάπτυξη
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στις τιμές, αλλά επεκτείνεται και στις προοπτικές της οικονομίας. Η αύξηση του ενεργειακού κόστους, σε συνδυασμό με τα υψηλά επιτόκια, αρχίζει ήδη να επηρεάζει επενδυτικές αποφάσεις, περιθώρια επιχειρήσεων και καταναλωτική συμπεριφορά. Η έλλειψη συντονισμένης ευρωπαϊκής απάντησης εντείνει τον προβληματισμό.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να περάσει σε φάση επιβράδυνσης με άνισους όρους, καθώς κάθε χώρα αντιμετωπίζει την κρίση με διαφορετικά εργαλεία. Αυτό δημιουργεί αποκλίσεις όχι μόνο στο κόστος ζωής, αλλά και στην ανταγωνιστικότητα.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι προειδοποιήσεις του Mario Draghi αποκτούν νέο βάρος. Ο πρώην επικεφαλής της ΕΚΤ έχει επανειλημμένα επισημάνει ότι η Ευρώπη χρειάζεται κοινή στρατηγική για την ενέργεια και τις επενδύσεις, διαφορετικά κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Η σημερινή κρίση φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτή την ανησυχία. Χωρίς κοινή απάντηση, το ενεργειακό σοκ λειτουργεί ως παράγοντας που περιορίζει τη μελλοντική δυναμική της οικονομίας.
Πηγή: ot.gr


