Αντιμέτωπος με φόρο εισοδήματος ύψους 8.986,98 ευρώ βρέθηκε φορολογούμενος ο οποίος είχε δηλώσει δαπάνη 54.726,78 ευρώ για αγορά ακινήτου και επιχείρησε να καλύψει το σχετικό τεκμήριο επικαλούμενος, μεταξύ άλλων, χρήματα από την πώληση 50 χρυσών λιρών στην ΤτΕ.
Η σχετική εγκύκλιος ΠΟΛ. 1076/2015 διευκρινίζει ότι για την κάλυψη τεκμηρίων λαμβάνεται υπόψη το ποσό που απομένει μετά την αφαίρεση του κόστους απόκτησης. Επιπλέον, οι οδηγίες συμπλήρωσης του Ε1 προβλέπουν ότι τα ποσά από περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1988 πρέπει, κατά κανόνα, να εμφανίζονται μειωμένα κατά το κόστος απόκτησής τους. Σκοπός των διατάξεων είναι να αποτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση των ιδίων κεφαλαίων για την κάλυψη φορολογικών τεκμηρίων.
Η απόρριψη της προσφυγής
Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκρινε ότι το παραστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος αποδείκνυε μεν την πώληση των νομισμάτων, αλλά δεν επαρκούσε για να τεκμηριώσει το ποσό που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη των τεκμηρίων.
Όπως σημειώνει στην απόφαση, η προσφυγή απορρίφθηκε επειδή «ο προσφεύγων δεν προσκόμισε ούτε ενώπιον της αρμόδιας φορολογικής αρχής ούτε ενώπιον της Υπηρεσίας μας τα αναγκαία δικαιολογητικά ή άλλα πρόσφορα αποδεικτικά στοιχεία, από τα οποία να αποδεικνύονται ο χρόνος, ο τρόπος και το κόστος απόκτησης των επίμαχων χρυσών νομισμάτων, ούτε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο ικανό να θεμελιώσει και να τεκμηριώσει τους σχετικούς ισχυρισμούς του».
Η παγίδα
Η απόφαση έχει ευρύτερο ενδιαφέρον για όσους κατέχουν χρυσές λίρες ή άλλα περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν πριν από πολλά χρόνια, ιδίως μέσω οικογενειακών δωρεών.
Αναδεικνύει ότι ακόμη και μια αποδεδειγμένη πώληση προς επίσημο τραπεζικό ίδρυμα μπορεί να μην αρκεί για την κάλυψη τεκμηρίων, εφόσον δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα στοιχεία για την αρχική απόκτηση. Ιδιαίτερα δύσκολη μπορεί να αποδειχθεί η θέση φορολογουμένων που έχουν κληρονομήσει ή λάβει άτυπα χρυσά νομίσματα από συγγενείς τους πριν από πολλές δεκαετίες, που είναι μια συνήθης πρακτική.
Η συγκεκριμένη απόφαση υπενθυμίζει ότι η ύπαρξη χρημάτων δεν ταυτίζεται πάντοτε με τη φορολογική αναγνώρισή τους για την κάλυψη τεκμηρίων, ενώ το βάρος απόδειξης εξακολουθεί να βαρύνει τον φορολογούμενο.
Πηγή: Ναυτεμπορική