Η αναμονή για την απαλλαγή από χρέη πτώχευσης πέφτει στο ένα έτος. Νέα διάταξη του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, που κατατέθηκε στη Βουλή στις 27 Οκτωβρίου 2026, μειώνει την προθεσμία από τους 36 στους 12 μήνες για τα φυσικά πρόσωπα. Η ρύθμιση αφορά τα χρέη που μπαίνουν στην πτωχευτική διαδικασία και καθιερώνει ενιαίο χρόνο αναμονής. Η απαλλαγή σημαίνει ότι ο πτωχευμένος δεν βαρύνεται πλέον προσωπικά με το ανεξόφλητο υπόλοιπο των οφειλών που καλύπτει η διαδικασία. Με αυτόν τον τρόπο, ένας οφειλέτης που πληροί τις προϋποθέσεις μπορεί να επιστρέψει γρηγορότερα σε οικονομική δραστηριότητα.
Το δωδεκάμηνο θα μετρά από την ημερομηνία κήρυξης της πτώχευσης ή, όπου το προβλέπει ο νόμος, από την καταχώριση στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητας. Μέσα σε αυτό το διάστημα, όποιος έχει έννομο συμφέρον μπορεί να κινηθεί κατά της απαλλαγής. Για τις παλιές υποθέσεις προβλέπεται ξεχωριστή αφετηρία. Όσοι έχουν ήδη κηρυχθεί σε πτώχευση ή έχουν καταχωριστεί στο μητρώο, αλλά δεν έχουν ακόμη απαλλαγεί, θα περιμένουν 12 μήνες από την έναρξη ισχύος της νέας διάταξης. Ο χρόνος δηλαδή δεν θα υπολογίζεται από την παλιά απόφαση πτώχευσης, αλλά από τη νέα νομοθετική αλλαγή.
Μετά τη συμπλήρωση της προθεσμίας, ο οφειλέτης υποβάλλει αίτηση και ο εισηγητής δικαστής εκδίδει πράξη που διαπιστώνει την απαλλαγή, εφόσον δεν υπάρχει εκκρεμής προσφυγή. Η διαδικασία περιλαμβάνει έλεγχο των στοιχείων για τις οφειλές και την περιουσία του. Η καλή πίστη παραμένει βασική προϋπόθεση, όπως και η συνεργασία με τα όργανα της πτώχευσης. Απόκρυψη εισοδημάτων, απόκρυψη περιουσίας ή δόλιες ενέργειες μπορούν να οδηγήσουν σε προσφυγή κατά της απαλλαγής. Η μείωση του χρόνου δεν καταργεί τους ελέγχους ούτε καλύπτει συμπεριφορές που παραβιάζουν τις υποχρεώσεις του οφειλέτη.
Από την απαλλαγή εξακολουθούν να εξαιρούνται συγκεκριμένες οφειλές. Σε αυτές περιλαμβάνονται χρέη που δημιουργούνται μετά την υποβολή της αίτησης πτώχευσης, υποχρεώσεις διατροφής και άλλες ειδικές κατηγορίες που προβλέπει ο νόμος. Η απαλλαγή αφορά την προσωπική ευθύνη του οφειλέτη, ενώ η ρευστοποίηση της πτωχευτικής περιουσίας μπορεί να συνεχιστεί. Οι απαιτήσεις απέναντι σε συνοφειλέτες και εγγυητές παραμένουν ενεργές και δεν σβήνονται λόγω της απαλλαγής του πτωχευμένου. Για όσους έχουν ήδη απαλλαγεί στο παρελθόν, ισχύει ο περιορισμός της πενταετίας, καθώς νέα απαλλαγή δεν μπορεί να επέλθει πριν περάσουν πέντε χρόνια από την προηγούμενη.