Επισκέψεις:Στο diesel είναι 410 ευρώ, έναντι ελάχιστου 330 ευρώ.
Ο κανονικός συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα είναι 24%, ενώ το ευρωπαϊκό ελάχιστο είναι 15%.
Και ο ΦΠΑ χρεώνεται πάνω και στον ΕΦΚ (πράγμα που είναι, βέβαια, πανευρωπαϊκή “πατέντα”). Βάζουν φόρο πάνω στον φόρο. Κι όσο μεγαλύτερος είναι ο ΦΠΑ τόσο μεγαλύτερη είναι η υπερ-φορολόγηση.
Η κυβέρνηση, επομένως, διαθέτει περιθώρια φορολογικής ελάφρυνσης, χωρίς να παραβιάζει τα ευρωπαϊκά κατώτατα όρια.
Το ερώτημα είναι γιατί επιλέγει να διατηρεί υψηλούς φόρους και μετά να επιστρέφει επιλεκτικά ένα μέρος των εσόδων με προσωρινά “επιδόματα”.
* Τέταρτον: Τι κάνουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες;
Η μείωση των φόρων δεν είναι ούτε άγνωστη ούτε “απαγορευμένη” ευρωπαϊκή πρακτική.
• Ισπανία: Μείωσε προσωρινά τη φορολογία στα καύσιμα και ενέκρινε τον Σεπτέμβριο του 2026 νέα δέσμη φορολογικών ελαφρύνσεων, μεταξύ άλλων για καύσιμα και ηλεκτρική ενέργεια.
• Σουηδία: Ζήτησε προσωρινή μείωση του ΕΦΚ στη βενζίνη και στο diesel, ακόμη και κάτω από τα ευρωπαϊκά ελάχιστα όρια.
• Κροατία: Μείωσε τον ΕΦΚ στα καύσιμα και περιόρισε τα περιθώρια εμπορίας, ώστε να συγκρατήσει την επιβάρυνση στην αντλία.
• Ιταλία: Χρησιμοποίησε προσωρινές μειώσεις ΕΦΚ, ενώ η αγορά ενέργειας και η κυβέρνηση αναζήτησαν πρόσθετους τρόπους περιορισμού των ανατιμήσεων.
(Πηγές: Ευρωπαϊκή Επιτροπή και επίσημες ευρωπαϊκές αποφάσεις του 2026)
Δεν ακολούθησαν όλες οι χώρες της Ευρωζώνης την ίδια πολιτική. Το ουσιώδες, όμως, είναι ότι οι μειώσεις φόρων αποτελούν πραγματικό εργαλείο άμεσης ελάφρυνσης.
Και η Ελλάδα δεν μπορεί να τις απορρίπτει ως δήθεν “ανεφάρμοστες”, όταν άλλες κυβερνήσεις τις εφαρμόζουν κανονικά, με θετικά αποτελέσματα.
5. Ελαφρύνσεις ή επιδόματα;
Μια φορολογική μείωση, εφόσον μετακυλιστεί στην τελική τιμή, ανακουφίζει άμεσα τα νοικοκυριά. Ταυτόχρονα, μπορεί να μειώσει το ενεργειακό κόστος των επιχειρήσεων, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά τους και να συγκρατήσει τον πληθωρισμό. Έχουμε θετικά-ευεργετικά αποτελέσματα και από την πλευρά της “προσφοράς” (supply side effects)
Όταν πρώτα φορολογείς ακριβά τους πάντες και μετά επιστρέφεις επιλεκτικά μέρος των εσόδων σε κάποιους, δεν ελαφρύνεις συνολικά την οικονομία. Απλώς αποζημιώνεις ορισμένους για ένα βάρος που εξακολουθούν να πληρώνουν όλοι.
Η Ευρώπη έκανε το σφάλμα να υπερφορολογήσει τα καύσιμα (υδρογονάνθρακες),
κι ύστερα η Ελλάδα έκανε το πρόσθετο σφάλμα να βάλει από τους υψηλότερους φόρους στην Ευρώπη,
κι ύστερα ήλθε η παγκόσμια κρίση που αύξησε τις τιμές αερίου-πετρελαίου,
κι ύστερα η Ελλάδα έκανε το πρόσθετο σφάλμα να κρατήσει τη φορολογία ενέργειας ψηλά και να μοιράζει επιδόματα επιλεκτικά.
Λάθος, επί λάθους, επί άλλου λάθους, ίσον απερίγραπτο ΛΑΘΟΣ!
— Όσοι λένε ότι η ακρίβεια είναι “εισαγόμενη” – τι να κάνουμε; – αποκρύβουν ένα μέρος της αλήθειας.
— Όσοι λένε ότι η ενεργειακή ακρίβεια είναι πανευρωπαϊκό φαινόμενο -λόγω της λεγόμενης “πράσινης μετάβασης”- λένε μόνο τη μισή αλήθεια.
Η άλλη μισή είναι ότι στην Ελλάδα έχουμε σοβαρά περιθώρια να μειώσουμε το ενεργειακό κόστος και να νικήσουμε την ακρίβεια άμεσα.
Και δεν το κάνουμε.
Γιατί η κυβέρνηση δεν διδάσκεται από τα λάθη της.
Και δεν μπορεί να τα διορθώσει…
Όπως και στην Εξωτερική Πολιτική, έτσι και στην Ακρίβεια, έτσι και στο Ενεργειακό.
Παντού…