Η Γαλλία πλησιάζει τις κάλπες του 2027 με έναν λογαριασμό που δεν κλείνει εύκολα. Το δημόσιο χρέος κινείται κοντά στο 120% του ΑΕΠ, το έλλειμμα μένει πάνω από το 5% και το κόστος δανεισμού έχει ανέβει σε επίπεδα που πιέζουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Οι αγορές κοιτούν πλέον όχι μόνο τους αριθμούς, αλλά και την αντοχή της κοινωνίας απέναντι σε νέα μέτρα. Η ακροδεξιά καταγράφει ισχυρή παρουσία στις δημοσκοπήσεις, όμως η επόμενη κυβέρνηση θα βρεθεί μπροστά σε αποφάσεις που δύσκολα χωρούν σε προεκλογικά συνθήματα. Το πραγματικό τεστ δεν θα είναι η νίκη στις εκλογές, αλλά η εφαρμογή μιας δημοσιονομικής προσαρμογής μέσα σε μια χώρα που αντιδρά έντονα στις περικοπές.
Η γαλλική κοινωνία έχει μακρά παράδοση κινητοποιήσεων που μπορούν να μπλοκάρουν κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Οι πρόσφατες αντιδράσεις στην εκπαίδευση δείχνουν ότι η πίεση δεν αφορά μόνο τους φόρους ή τις συντάξεις, αλλά και την ποιότητα των δημόσιων υπηρεσιών. Στο παρελθόν, οι κυβερνήσεις μπορούσαν να κατευνάσουν την ένταση με επιπλέον δαπάνες ή στοχευμένες παραχωρήσεις. Τώρα, τα περιθώρια έχουν στενέψει, καθώς κάθε νέα υποχώρηση μπορεί να αυξήσει το έλλειμμα και να φέρει ακριβότερο δανεισμό. Το 2027 το γαλλικό Δημόσιο σχεδιάζει να αντλήσει περίπου 340 δισ. ευρώ από τις αγορές, ποσό που κάνει την εμπιστοσύνη των επενδυτών κρίσιμη για την επόμενη μέρα.
Η Μαρίν Λεπέν έχει παρουσιάσει σχέδιο για μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ έως το 2030 και περιορισμό του χρέους τα επόμενα χρόνια. Οι στόχοι αυτοί μπορούν να ακούγονται καθησυχαστικοί, όμως η δυσκολία βρίσκεται στον τρόπο εφαρμογής τους. Η υπόσχεση για μεγαλύτερη προστασία των πολιτών, φορολογικές ελαφρύνσεις και ταυτόχρονη δημοσιονομική πειθαρχία αφήνει ανοιχτό το ερώτημα από πού θα βρεθούν οι πόροι. Προτάσεις που συνδέουν κοινωνικές παροχές με κριτήρια εθνικής προτεραιότητας μπορούν επίσης να προκαλέσουν δικαστικές συγκρούσεις, πολιτική ένταση και νέες κινητοποιήσεις. Ήδη οι αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων ενσωματώνουν ένα πρόσθετο ασφάλιστρο αβεβαιότητας, το οποίο μπορεί να παραμείνει αν η χώρα μπει σε παρατεταμένη περίοδο κοινωνικής και δημοσιονομικής πίεσης.