Η Ελλάδα και η Ιαπωνία στέλνουν ισχυρό μήνυμα από τη θάλασσα. Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας, μιλώντας στο Capital Link Japan Maritime Forum στο Τόκιο, ανέδειξε τον ρόλο των δύο χωρών στη διεθνή ναυτιλία. Τόνισε ότι οι δύο στόλοι φτάνουν μαζί περίπου το 32% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου. Η Ελλάδα, παρότι αντιστοιχεί σε μικρό μέρος της ευρωπαϊκής οικονομίας, ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου στόλου. Η Ιαπωνία, από την πλευρά της, διαθέτει περίπου το 12%, γεγονός που δίνει στις δύο χώρες βαρύτητα στις αποφάσεις για το μέλλον των θαλάσσιων μεταφορών.
Ο Κικίλιας συνέδεσε τη ναυτιλία με την καθημερινότητα των πολιτών και όχι μόνο με τους δείκτες του εμπορίου. Υπενθύμισε ότι από τη θάλασσα μεταφέρεται το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου, ενώ για την Ιαπωνία οι θαλάσσιες μεταφορές καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των εισαγωγών και των εξαγωγών της. Αυτό σημαίνει ότι κάθε αναταραχή στις θαλάσσιες οδούς περνά γρήγορα στις τιμές, στην ενέργεια, στα τρόφιμα και στα βασικά αγαθά. Ο υπουργός αναφέρθηκε στους πολέμους στην Ευρώπη και στη Μέση Ανατολή, στον πληθωρισμό και στο αυξημένο κόστος ενέργειας. Υποστήριξε ότι η Ελλάδα και η Ιαπωνία πρέπει να συντονίσουν πιο στενά τις κινήσεις τους, καθώς οι πιέσεις στο παγκόσμιο εμπόριο παραμένουν έντονες.
Μεγάλο μέρος της ομιλίας του αφορούσε και τη μετάβαση της ναυτιλίας σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας. Ο Κικίλιας αναφέρθηκε στις συζητήσεις στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό για το Net Zero Framework και έθεσε ζήτημα ρυθμού εφαρμογής των νέων κανόνων. Ξεκαθάρισε ότι ο στόχος για χαμηλότερες εκπομπές παραμένει κοινός, αλλά σημείωσε πως οι οικονομίες και οι κοινωνίες πρέπει να μπορούν να αντέξουν το κόστος της αλλαγής. Επισήμανε ότι τα εναλλακτικά καύσιμα καλύπτουν σήμερα μόλις το 0,5% των παγκόσμιων αναγκών, στοιχείο που δείχνει τις πρακτικές δυσκολίες της μετάβασης. Στο ίδιο μήκος κύματος, υπογράμμισε τον δεσμό της ναυτιλιακής βιομηχανίας με τους πολίτες και στάθηκε στους ιστορικούς δεσμούς Ελλάδας και Ιαπωνίας, θυμίζοντας τις επενδύσεις Ελλήνων πλοιοκτητών στα ιαπωνικά ναυπηγεία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.