
Η βενζίνη καίει ξανά την τσέπη των Ευρωπαίων οδηγών. Στις 14 Σεπτεμβρίου, η σταθμισμένη μέση τιμή της αμόλυβδης 95 οκτανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση έφθασε τα 2,063 ευρώ το λίτρο. Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο από το 2005, όταν άρχισε η συστηματική καταγραφή των σχετικών στοιχείων. Η άνοδος συνδέεται με το ενεργειακό σοκ που προκάλεσε ο πόλεμος με το Ιράν, μετά τις αναταράξεις στις ροές πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ. Το Brent, που πριν από την κρίση κινούνταν κοντά στα 72 δολάρια το βαρέλι, πέρασε πλέον πάνω από τα 100 δολάρια. Όμως η διεθνής τιμή του αργού δεν εξηγεί μόνη της το ποσό που βλέπουν οι οδηγοί στην αντλία.
Μεγάλο μέρος της τελικής τιμής προέρχεται από φόρους και κρατικές επιβαρύνσεις. Η φορολόγηση της βενζίνης ξεκινά με τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, ένα σταθερό ποσό ανά λίτρο που δεν αλλάζει αυτόματα όταν ανεβαίνει το πετρέλαιο. Σε αρκετές χώρες προστίθενται και άλλες χρεώσεις, όπως φόροι άνθρακα ή περιβαλλοντικά τέλη. Στη συνέχεια μπαίνει ο ΦΠΑ, ο οποίος υπολογίζεται πάνω στην τιμή του καυσίμου αφού έχουν ήδη προστεθεί οι προηγούμενοι φόροι. Έτσι ο καταναλωτής πληρώνει ΦΠΑ και πάνω στον ειδικό φόρο κατανάλωσης. Κατά μέσο όρο στην ΕΕ, οι φόροι φθάνουν τα 0,976 ευρώ ανά λίτρο, δηλαδή το 47,3% της τελικής τιμής, ενώ σε επτά χώρες ξεπερνούν το 1 ευρώ.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην πέμπτη θέση της ΕΕ με βάση τη φορολογική επιβάρυνση στη βενζίνη. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στην αμόλυβδη ανέρχεται σε 0,70 ευρώ ανά λίτρο, ενώ προστίθενται μικρότερες χρεώσεις περίπου 1,5 λεπτού και ΦΠΑ 24%, που αντιστοιχεί σε περίπου 0,418 ευρώ. Το συνολικό φορολογικό βάρος φθάνει έτσι τα 1,133 ευρώ ανά λίτρο και καλύπτει το 52,5% της τιμής στην αντλία. Στην κορυφή της κατάταξης βρίσκεται η Ολλανδία, με φόρους 1,270 ευρώ ανά λίτρο και τελική τιμή 2,434 ευρώ. Ακολουθεί η Δανία με 1,230 ευρώ φόρους και την ακριβότερη βενζίνη στην ΕΕ, στα 2,564 ευρώ το λίτρο, ενώ έπονται η Φινλανδία με 1,193 ευρώ και η Γερμανία με 1,179 ευρώ. Μετά την Ελλάδα βρίσκονται η Γαλλία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Εσθονία και η Λετονία, σε μια αγορά όπου φόροι, αργό πετρέλαιο και περιθώρια διύλισης πιέζουν ταυτόχρονα την τελική τιμή.

