Νέες αυξήσεις στην τιμή της φέτας προαναγγέλλει η αγορά, καθώς η συρρίκνωση του ζωικού κεφαλαίου περιορίζει την παραγωγή γάλακτος, την ώρα που η ζήτηση από το εξωτερικό ενισχύεται.
Ακόμη πιο ακριβή αναμένεται να γίνει η φέτα, με την τιμή της να ενδέχεται να φτάσει ακόμη και τα 16 ευρώ το κιλό, επιβαρύνοντας περαιτέρω τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας, Μιχάλης Σαράντης, μιλώντας στο συνέδριο του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων ανατιμήσεων, εκτιμώντας ότι η τιμή μπορεί να ανέβει στα 15-16 ευρώ το κιλό, από 12-13 ευρώ που κυμαίνεται σήμερα.
«Οι ανατιμήσεις έχουν γίνει και θα γίνουν και άλλες», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η αύξηση του κόστους της πρώτης ύλης αποτελεί σημαντικότερη επιβάρυνση από το ενεργειακό κόστος.
Λιγότερο γάλα και αυξημένη ζήτηση
Η μείωση του ζωικού κεφαλαίου έχει περιορίσει την προσφορά αιγοπρόβειου γάλακτος, με τα αποθέματα των γαλακτοβιομηχανιών να βρίσκονται, σύμφωνα με τον ίδιο, σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Παράλληλα, οι εξαγωγές φέτας καταγράφουν φέτος αύξηση 7%, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τη ζήτηση. Όπως σημείωσε ο κ. Σαράντης, οι πελάτες από το εξωτερικό ζητούν προϊόν χωρίς να εστιάζουν στην τιμή του.
Υπολογίζεται ότι έχουν χαθεί περίπου 600.000 ζώα, μεταξύ άλλων εξαιτίας των εκτεταμένων θανατώσεων λόγω της ευλογιάς των αιγοπροβάτων. Για να επιστρέψει η παραγωγή στα επίπεδα πριν από την υγειονομική κρίση ενδέχεται να απαιτηθούν περίπου δύο χρόνια.
Η άνοδος των τιμών φαίνεται ήδη να αλλάζει τις καταναλωτικές συνήθειες, στρέφοντας μέρος των νοικοκυριών σε οικονομικότερα λευκά τυριά αντί της φέτας ΠΟΠ.
Ισχυρή ζήτηση και για το ελληνικό γιαούρτι
Ανοδική πορεία παρουσιάζουν και οι εξαγωγές ελληνικού γιαουρτιού, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 110% την τελευταία τριετία και κατά 38% μόνο το 2025.
Την ίδια στιγμή, οι ελληνικές εξαγωγές ελαιολάδου αντιμετωπίζουν πιέσεις στις αγορές της Βόρειας Ευρώπης, λόγω και του αυξημένου ανταγωνισμού από την Τυνησία. Επιβαρυντικά λειτουργεί και το μεταφορικό κόστος, με τους ναύλους προς ορισμένους προορισμούς να έχουν πολλαπλασιαστεί.
Πιέσεις και στο ελληνικό ελαιόλαδο
Δυσκολίες αντιμετωπίζει την ίδια ώρα και ο τομέας του ελαιολάδου. Στόχος του κλάδου είναι να διατηρηθούν τα ελληνικά προϊόντα στις αγορές της Βόρειας Ευρώπης, όπου οι εξαγωγές παρουσιάζουν υποχώρηση.
Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του ΣΕΒΙΤΕΛ, Νικόλαο Ζαβάκο, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο ανταγωνισμός από την Τυνησία, ενώ επιπλέον επιβάρυνση προκαλεί η μεγάλη αύξηση του μεταφορικού κόστους.
Ενδεικτικά, για αποστολές προς το Μπαχρέιν, οι ναύλοι που πριν από τον πόλεμο ήταν κάτω από 1.000 ευρώ έχουν πλέον εκτοξευθεί, ανάλογα με την περίοδο, στα 6.000-7.000 ευρώ.
Στον κλάδο της επιτραπέζιας ελιάς, ο πρόεδρος της ΠΕΜΕΤΕ, Κώστας Ζούκας, έθεσε στο επίκεντρο την ανάγκη μεγαλύτερης κρατικής στήριξης, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η παραγωγή παραμένει ουσιαστικά στάσιμη εδώ και δεκαετίες.
Έτσι, η εικόνα για τα βασικά ελληνικά αγροδιατροφικά προϊόντα εμφανίζεται μικτή: η φέτα βρίσκεται αντιμέτωπη με περιορισμένη προσφορά και αυξημένη ζήτηση, το γιαούρτι καταγράφει ισχυρή εξαγωγική ανάπτυξη, ενώ το ελαιόλαδο και η επιτραπέζια ελιά αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις στις διεθνείς αγορές.