Έξοδος στη σύνταξη ακόμη και από τα 55 παραμένει ανοιχτή για συγκεκριμένους ασφαλισμένους. Δεν αφορά το σύνολο των εργαζομένων, αλλά όσους πρόλαβαν να κατοχυρώσουν δικαιώματα με ειδικές διατάξεις. Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται ασφαλισμένοι σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα, υπάλληλοι του Δημοσίου και μητέρες με τρία ή περισσότερα παιδιά. Η διαφορά μπορεί να φτάσει έως και τα 12 χρόνια σε σχέση με το γενικό όριο των 67. Για τη μεγάλη πλειονότητα των σημερινών 55άρηδων, πάντως, ο βασικός δρόμος περνά από τα 40 χρόνια ασφάλισης και την έξοδο στα 62.
Στο ΙΚΑ, οι πιο ευνοημένες περιπτώσεις αφορούν γυναίκες που εργάστηκαν σε βαρέα επαγγέλματα. Όσες είχαν συμπληρώσει 4.500 ημέρες ασφάλισης συνολικά και 3.600 ημέρες στα βαρέα μέσα στο 2010 μπορούν να πάρουν πλήρη σύνταξη από τα 55. Αν οι ίδιες προϋποθέσεις συμπληρώθηκαν το 2011, το ηλικιακό όριο ανεβαίνει στα 56. Για θεμελίωση μέσα στο 2012, η πλήρης σύνταξη ανοίγει στα 57. Στο Δημόσιο, εργαζόμενοι σε ΟΤΑ που υπάγονται στα βαρέα και είχαν τουλάχιστον 12 χρόνια ασφάλισης έως το τέλος του 2012 μπορούν να αποχωρήσουν στα 58. Αν η 12ετία συμπληρώθηκε από το 2013 και μετά, η έξοδος πηγαίνει στα 60.
Ξεχωριστή κατηγορία αποτελούν οι τρίτεκνες και πολύτεκνες μητέρες δημόσιοι υπάλληλοι που είχαν συμπληρώσει 20ετία το 2010. Σε αυτές τις περιπτώσεις το δικαίωμα μπορεί να ασκηθεί χωρίς όριο ηλικίας, εφόσον πληρούνται οι υπόλοιπες ασφαλιστικές προϋποθέσεις. Για τους περισσότερους ασφαλισμένους, όμως, η πιο ρεαλιστική επιλογή παραμένει η σύνταξη στα 62 με 40 χρόνια ασφάλισης, με αξιοποίηση πλασματικών ετών όπου το επιτρέπει η νομοθεσία. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες και οι αγρότες έχουν πιο περιορισμένες επιλογές, καθώς και για αυτούς η έξοδος στα 62 απαιτεί 40ετία. Αν δεν συμπληρωθεί αυτός ο χρόνος, η πλήρης σύνταξη χορηγείται στα 67, με τουλάχιστον 15 χρόνια ασφάλισης. Κρίσιμα στοιχεία για κάθε περίπτωση παραμένουν η πρώτη ασφάλιση, τα συνολικά ένσημα, ο χρόνος στα βαρέα και η δυνατότητα αναγνώρισης πλασματικών ετών.