Είναι κοινό μυστικό ότι οι πόλεμοι μπορούν να αλλάξουν άρδην αγορές και να δημιουργήσουν ευκαιρίες για αρκετούς κλάδους της οικονομίας. Ο Νο1 κλάδος που βγαίνει πάντα κερδισμένος από ένα πόλεμο είναι η αμυντική βιομηχανία και ακολουθούν οι κατασκευές οι οποίες μετά το τέλος του έρχονται να αποκαταστήσουν τις υποδομές ή να τις δημιουργήσουν. Σπάνια – έως και καθόλου – δεν έχει καταγραφεί μετά από πολεμικές συρράξεις να ευνοείται η ποτοποιία, και στην περίπτωση μας το ούζο LinkedIn Σύμφωνα με ανάρτηση της κας. Σταυρούλας Τιλκιτζή, Υπεύθυνη Εξαγωγών στην Ποτοποιία Οινοποιία Θράκης, το Ιράκ δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Συμφωνία της Γενεύης (WIPO) ούτε έχει συνάψει διμερή συμφωνία με την ΕΕ για τις Γεωγραφικές Ενδείξεις. Αυτό δημιουργεί ένα νομικό κενό, επιτρέποντας σε τοπικούς παραγωγούς να κυκλοφορούν αποστάγματα με την παραπλανητική ένδειξη «Ouzo», χωρίς να υπόκεινται σε κυρώσεις. Τα προϊόντα αυτά, συχνά αμφίβολης ποιότητας και προέλευσης, δεν τηρούν τις απαιτούμενες διαδικασίες απόσταξης ή σύνθεσης. Έτσι, παραπλανούν τους καταναλωτές, πλήττουν τις νόμιμες ελληνικές εξαγωγές και υποβαθμίζουν το κύρος του αυθεντικού ούζου. Στον παραπάνω μεσότιτλο η απάντηση δεν μπορεί να είναι απόλυτη για ένα κυρίως λόγο: από τα 6 εκατ. περίπου λίτρα που διοχετεύονται στην ελληνική αγορά δεν είναι γνωστό πόσα από αυτά καταναλώνονται από ντόπιους και πόσα από ξένους τουρίστες είτε στις ταβέρνες. Αντίστοιχα δεν είναι ξεκάθαρο από την αγορά των σούπερ μάρκετ και της κάβας πόσα μπουκάλια καταλήγουν στο τραπέζι μίας οικογένειας και πόσα μπαίνουν σε μία βαλίτσα για να ταξιδεύσουν στο εξωτερικό. Άνθρωποι της αγοράς αναφέρουν ότι και την ελληνική αγορά ούζου την συντηρούν κυρίως οι τουρίστες καθώς οι Έλληνες έχουν στραφεί μαζικά τα τελευταία χρόνια στο τσίπουρο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι Γερμανοί (εξαγωγές 10,9 εκατ. λίτρων ούζου το 2025) πίνουν περισσότερο ούζο από εμάς. Στο Ιράκ πέρυσι οι εξαγωγές μας σε λίτρα διαμορφώθηκαν σε 5,4 εκατ. λίτρα.Οι Έλληνες πίνουμε λιγότερο ούζο από τους Ιρακινούς;
