Η πυρηνική ενέργεια, που για δεκαετίες παρέμενε πολιτικά και κοινωνικά αμφιλεγόμενη στην Ευρώπη, επανέρχεται στο προσκήνιο υπό το βάρος της ενεργειακής ανασφάλειας που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν και η εξάρτηση από εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα.με στόχο να παρέχει περίπου 7% της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας) που ξεκίνησε το 2016, δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν από το τέλος της δεκαετίας, ενώ ο αντιδραστήρας Flamanville 3
Τροχοπέδη οι τραγωδίες του παρελθόντος
Παρά τα οικονομικά και στρατηγικά επιχειρήματα, η πυρηνική ενέργεια εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ισχυρές αντιστάσεις στην Ευρώπη, με ιστορικές ρίζες στα δυστυχήματα του Τσερνόμπιλ (1986) και της Φουκουσίμα (2011). Αυτά τα γεγονότα έχουν προκαλέσει επιφυλακτικότητα στην κοινή γνώμη, οδηγώντας αρκετές χώρες σε προγράμματα απεξάρτησης από την πυρηνική τεχνολογία.
Ωστόσο, η ενεργειακή κρίση των τελευταίων ετών φαίνεται να μεταβάλλει σταδιακά το κλίμα. Ορισμένες κυβερνήσεις επανεξετάζουν παλαιότερες πολιτικές απολιγνιτοποίησης και πυρηνικής αποδέσμευσης, εντάσσοντας ξανά την τεχνολογία στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό τους. Στο πλαίσιο αυτό και η Ελλάδα διερευνά την ένταξη της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό της μείγμα.
Χρειάζεται υπομονή δεκαετιών
Ακόμη και αν ληφθούν σήμερα επενδυτικές αποφάσεις, η επίδραση στην αγορά ενέργειας δεν θα είναι άμεση. Η κατασκευή νέων πυρηνικών μονάδων απαιτεί δεκαετίες, γεγονός που σημαίνει ότι η συμβολή τους αφορά κυρίως τη μεσο-μακροπρόθεσμη ενεργειακή στρατηγική.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί, η ταχύτερη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καθιστά αναγκαίο έναν συνδυασμό τεχνολογιών και όχι μια μονοσήμαντη επιλογή.