Με λίγα λόγια χθες η συνεδρίαση του Eurogroup ήταν… αποκαλυπτική. Η Ευρωζώνη αλλά και συνολικά η Ε.Ε. οικονομικά είναι ανήμπορη μπροστά στην φύση και κατά συνέπεια, στις συνέπειες της κρίσης από τον πόλεμο στον Κόλπο. Τόσο οι υπουργοί Οικονομικών όσο και η ΕΚΤ μαζί και το ΔΝΤ, παραδέχθηκαν ότι αφ’ ενός η Ευρωζώνη βαδίζει σταθερά για το δυσμενέστερο προβλεπόμενο σενάριο – που γίνεται ολοένα και χειρότερο – και αφ’ ετέρου δεν είναι σε θέση να διαμορφώσει καμία γραμμή πολιτικής σε μεσοπρόθεσμη βάση.
Για να το κάνουμε «φραγκοδίφραγκα» που λέμε και στην καθομιλουμένη, η Ευρωζώνη και οι ανισομερώς… χτυπημένες οικονομίες της, κινούνται προς ένα περιβάλλον στασιμοπληθωρισμού. Αλλά και αδυναμίας να προσδιορίσουν τα επόμενα βήματα καθώς η αβεβαιότητα σε όλα τα επίπεδα της οικονομίας παραμένει ο κύριος χαρακτήρας των εξελίξεων. Η «γραμμή» του βλέποντας και κάνοντας προκύπτει πλέον σαν η μοναδική προοπτική, καθώς όπως παραδέχτηκε και ο επικεφαλής του Eurogroup κ. Πιερρακάκης, όλες οι προσδοκίες για μια οριοθετημένη εξέλιξη των γεγονότων στον πόλεμο του Κόλπου έχει διαψευσθεί…
Το ΔΝΤ που συμμετείχε στην συνάντηση αυτή, όπως είχαμε επισημάνει στο χθεσινό σημείωμά μας για το Eurogroup, επισήμανε με έμφαση ότι οι περισσότερο ευάλωτες οικονομίες της Ευρωζώνης είναι προφανώς εκείνες με το μεγαλύτερο χρέος και το μικρότερο δημοσιονομικό περιθώριο για μέτρα στήριξης. Που «μεταφράζεται» σε σύσταση για στοχευμένα μέτρα στήριξης, ή αλλιώς «προσοχή μη δίνεται πολλά γιατί δεν ξέρετε τι ακολουθεί…».
Υπό αυτές τις συνθήκες και χωρίς να υπολογίσουμε τις γεωπολιτικές πλευρές της κρίσης αυτής, γίνεται φανερό ότι σε χώρες οι οποίες βρίσκονται στα πρόθυρα αλλαγής του πολιτικού τους κύκλου με επικείμενες εκλογές, οι συνθήκες στην βάση των οποίων κρίνεται το «αν και πότε» αυτές θα γίνουν, έχουν αλλάξει.
Ασφαλώς η εσωτερική πολιτική κατάσταση προβάλει τις δικές της ανάγκες. Και κανείς δεν μπορεί να τις αγνοήσει, ιδιαίτερα όταν είναι βεβαρημένες με υποθέσεις, όπως αυτές του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ, του Predator, ή πολύ περισσότερο της δίκης για τα Τέμπη, που συσσωρεύονται μέσα σε ένα ήδη ζοφερό περιβάλλον ακρίβειας και αβεβαιότητας για την καθημερινή επιβίωση. Η αδυναμία σ’ αυτό το περιβάλλον, ή μάλλον ανυπαρξία, μίας οικονομικής στρατηγικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως φάνηκε χθες στο Eurogroup και με το βασικό εργαλείο χρηματοδότησης της εγχώριας οικονομίας (Ταμείο Ανάκαμψης) να τελειώνει σε λιγότερο από τρείς μήνες, το θέμα των εκλογών αποκτά άλλη διάσταση. Και επιβαρύνεται από πολλά και καθοριστικά ερωτηματικά για την επόμενη ημέρα, όσο αφορά το ποιος και πως θα αντιμετωπίσει αυτή την νέα κατάσταση. Ενα επιπλέον, δευτερεύον αλλά όχι ασήμαντο ερωτηματικό, είναι το αν, υπό αυτές τις συνθήκες, πρέπει να βιαστεί κανείς ή να καθυστερήσει όσο επιτρέπουν οι καταστάσεις …
- Για τους αναγνώστες των Οικονοκλαστικών: Στο χθεσινό σημείωμα με τίτλο «Η προεξόφληση του χρέους, η κίνηση του ίππου και το μεγάλο στοίχημα το ΟΔΔΗΧ», ο δαίμονας του «ηλεκτρονικού τυπογραφείου» έκοψε τις τελευταίες φράσεις του κειμένου, με αποτέλεσμα να από-συσχετισθεί το κείμενο από τον τίτλο του. Αυτό αποκαταστάθηκε και όποιος ενδιαφέρεται να το διαβάσει ολόκληρο μπορεί πλέον από σήμερα να το δει.