Η επιτραπέζια ελιά, ένα από τα πιο εξαγώγιμα ελληνικά τρόφιμα, βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα των δασμών, αφενός του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, που υπονομεύουν την ισχυρή θέση του προϊόντος στα ράφια των αμερικανικών σούπερ μάρκετ και αφετέρου της συμφωνίας ΕΕ-Mercosur, που προβλέπει μεν εισαγωγή αδασμολόγητων ελιών από τις χώρες Mercosur αλλά και δασμούς 12% με 14% στις εξαγωγές ευρωπαϊκών ελιών σε αυτές τις χώρες.
Αν και είναι ελάχιστο το εξαγωγικό μας αποτύπωμα στις χώρες της Mercosur, η Βραζιλία είναι μια μεγάλη αγορά, η 2η σε μέγεθος καταναλώτρια επιτραπέζιας ελιάς μετά τις ΗΠΑ, με κατανάλωση 120.000 τόνους ελιάς ετησίως, στην οποία δεν εξάγουμε ούτε το 0,5% σήμερα. Η Αργεντινή κάνει το μεγαλύτερο εξαγωγικό εμπόριο στις ΗΠΑ και ακολουθεί Αίγυπτος και Περού.
Ο ελληνικός κλάδος ευελπιστούσε να πάρει κομμάτι της αγοράς της Βραζιλίας. Αλλά η συμφωνία ΕΕ-Mercosur του στερεί αυτή την ευκαιρία. Η συμφωνία ΕΕ-Mercosur χαρακτηρίζεται ετεροβαρής προσεγγίζοντας τα όρια της εκτροπής για την Κομισιόν, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, δεδομένου ότι καταργείται η αρχή της αμοιβαιότητας αφού για τις εισαγωγές επιτραπέζιων ελιών από τις χώρες της Mercosur στη Ευρώπη προβλέπεται μείωση των δασμών.
Άρα η Αργεντινή, μια ελαιοπαραγωγός χώρα που παράγει πάνω από 100.000 τόνους ετησίως και εξάγει το 75%, αποτελεί εν δυνάμει απειλή για το εσωτερικό εμπόριο εντός της ΕΕ, όταν ο κλάδος χάνει τη δυνατότητα να «βάλει πόδι» στη Βραζιλία.
Μάλιστα υπήρχε η ελπίδα στον ελληνικό κλάδο επιτραπέζιας ελιάς ότι από τη στιγμή που τα πράγματα με τις ΗΠΑ δεν πάνε τόσο καλά λόγω των δασμών Τραμπ, με την συμφωνία της Mercosur θα μπορούσε να καλύψει αυτό το χαμένο έδαφος ανοίγοντας μια νέα μεγάλη αγορά, αυτή της Βραζιλίας. Αυτό φαντάζει δύσκολο σήμερα.
Πάντως έχει γίνει κοινό διάβημα με την Ιταλία και την Ισπανία, με προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, για να διαγραφεί αυτός ο όρος από τη συμφωνία που απειλεί την επιτραπέζια ελιά.